Skip to main content
فهرست مقالات

امامت؛ هدایت، اصل پایدار الهی( قسمت دوم)

نویسنده:

(6 صفحه - از 10 تا 15)

خلاصه ماشینی:

"«شیخ مفید» در «اوایل المقالات»، امامت را چنین تعریف کرده است: «إن الائمة القائمین مقام الانبیاء فی تنفیذ الاحکام و اقامة الحدود و حفظ الشرایع و تأدیب الانام معصومون کعصمة الانبیاء»( 3 )؛ مطابق این تعریف که با اعتقاد پیروان مکتب اهل‌بیت هماهنگ است، امامت چیزی فراتر از ریاست و حکومت بر مردم می‌باشد؛ بلکه تمام وظایف انبیا (به جز دریافت وحی و آنچه شبیه به آن است) برای امامان ثابت است؛ از این‌رو شرط عصمت که در انبیا می‌باشد، در امام نیز وجود دارد. این تعریف بین جمیع فرق اسلام مسلم است و کسی در این حد از معنای امامت اختلافی ندارد؛ بلکه اختلاف در این است که نصب این رئیس، یعنی امام مسلمین بعد از پیامبر(صلی الله علیه) واجب است یا نه؟ بنابر تقدیر وجوب، این منصب به عهده چه کسی است؟ خداوند یا مردم؟ این وجوب، وجوبی عقلی است یا سمعی (شرعی)؟ در ادامه، با بررسی دیدگاه متکلمین سه مکتب مورد بحث، اختلافات آن‌ها را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهیم. او معتقد است به دلیل اول، نیازی به امام نیست؛ زیرا آدمی می‌تواند بدون امام تکالیفی را که برای او معین شده، به انجام برساند و نیز وجود امام برای توضیح دادن تکالیف آدمی ضرورت ندارد؛ زیرا آنچه از جانب عقل به عنوان تکلیف تحمیل شده، با استفاده از عقل قابل توضیح است و تکالیف ـ علاوه بر این تکالیف عقلی ـ به اندازه کافی توسط پیامبری که با وحی تکلیف را آورده است، بیان شده و نیز ما به تماس مستقیم با پیامبر(صلی الله علیه) نیاز نداریم؛ زیرا به حد وفور احادیثی از او در دسترس ما وجود دارد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.