Skip to main content
فهرست مقالات

کوچه های تقویم

گزارشگر:

(7 صفحه - از 56 تا 62)

خلاصه ماشینی:

"عمربن سعد که حوادث کربلا را پی در پی برای عبیدالله گزارش می کرد، پس از ملاقات با امام حسین(علیه السلام) نامه ای رضایت بخش برای عبیدالله ارسال کرد و در آن یادآور شد: خداوند متعال، نایره جنگ ما را خاموش و امر امت را اصلاح نمود؛ زیرا حسین بن علی هم اینک حاضر به بازگشت به محل سابق خود، یا به سوی یکی از مرزهای کشور گردید تا بسان سایر مسلمانان زندگی کند، نه از او علیه ما و نه از ما علیه او چیزی در میان نباشد، یا به جانب شام نزد یزیدبن معاویه رفته و اختلافش را با وی حل و فصل کند. ( 1 ) شایان ذکر است چیزهایی که عمربن سعد در این نامه به آن ها اشاره کرد، برداشت های شخصی وی، یا مبالغه گویی برای آرام نمودن عبیدالله و اصلاح ذات البین بود، تا از این راه زودتر غایله را پایان دهد و به حکومت «ری» دست یابد؛ زیرا امام حسین(علیه السلام) که با هدف امر به معروف و نهی از منکر اقدام به قیام علیه باطل کرده بود، هیچ گاه به شخصی چون عمربن سعد، چنین تعهدی نمی داد. ق ؛ اسارت بازماندگان شهدای کربلا پس از شهادت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) و ارسال سر مقدس آن حضرت در عصر عاشورا به کوفه، عمربن سعد در روز یازدهم محرم دستور داد که سرهای سایر شهیدان را شست و شو دهند و در میان سرکردگان سپاه خویش تقسیم کنند تا آنان، سرهای شهدا را نزد عبیدالله ببرند و پاداش بگیرند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.