Skip to main content
فهرست مقالات

جهاد با نفس(23)

(5 صفحه - از 9 تا 13)

خلاصه ماشینی:

"حدیث 4 سخنی است از امیرمؤمنان علی(علیه السلام) که از نهج البلاغه نقل شده است به این شرح: «کسی در حضور آن حضرت استغفار کرد، امام(علیه السلام) فرمود: مادرت بر تو بگرید، می‌دانی استغفار چیست؟ استغفار مقام بلند پایگان است و آن کلمه‌ای (معنایی) است که شش مرتبه دارد: یکم پشیمانی از [گناه] گذشته؛ دوم تصمیم بر ترک همیشگی آن در آینده؛ سوم اینکه حق الناس را به صاحبانش برگردانی تا خدا را ملاقات کنی، در حالی که حقی از کسی بر عهده تو نباشد؛ چهارم اینکه هر وظیفه واجبی را که از تو فروگذار شده است، قضا کنی؛ پنجم اینکه گوشت‌هایی را که بر اثر [خوردن مال] حرام بر بدنت روییده، با اندوه بر گناهی که مرتکب شده‌ای آب کنی، به گونه‌ای که پوست بدنت بر استخوان بچسبد و از نو گوشت جدید [ناشی از خوردن مال حلال] بروید و ششم اینکه همان گونه که لذت گناه را به بدنت چشانده‌ای، مرارت طاعت را بچشانی. حدیث 3 را اسحاق بن عمار نقل کرده و گفته است: «امام صادق(علیه السلام) فرمود: هیچ مؤمنی نیست مگر اینکه گناه صغیره‌ای را که مدت‌ها از آن اجتناب می‌کرده است، مرتکب می‌شود و این همان است که خداوند متعال به آن اشاره کرده و فرموده است: ((إلا اللمم))». حدیث 3 را سفیان بن سمط نقل کرده و گفته است: «امام صادق(علیه السلام) فرمود: خداوند چون برای بنده‌ای خیر بخواهد چنانچه آن بنده مرتکب گناهی شود، گرفتاری و بلایی بری او پیش می‌آورد و [بدین‌وسیله] او را به فکر استغفار می‌اندازد»."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.