Skip to main content
فهرست مقالات

شاعری لامکان و بی نشان

نویسنده:

(7 صفحه - از 51 تا 57)

خلاصه ماشینی:

"خداوند در آیاتی از آیات قرآن به روز حشر اشاره می‌کند که اعضای آدمی بر خطاهای او شهادت می‌دهند: ((حتی إذا ما جاؤها شهد علیهم سمعهم و أبصارهم و جلودهم بما کانوا یعملون ٭ و قالوا لجلودهم لم شهدتم علینا قالوا أنطقنا الله الذی أنطق کل شی‌ء و هو خلقکم أول مرة و إلیه ترجعون ٭و ما کنتم تستترون أن یشهد علیکم سمعکم و لا أبصارکم و لا جلودکم و لکن ظننتم أن الله لا یعلم کثیرا مما تعملون))( 4 ) مولوی نیز با استفاده از مضمون این آیات چنین می‌سراید: ###روز مـحشر هــر نـهان پیـدا شـــود #هم ز خود هر مجرمی رسوا شود #دسـت و پـا بـدهد گواهـی بـا بـیان #بـر فـساد او بــه پـــیش مـــستعان #دسـت گـوید مـن چـنین دزدیده‌ام #لب بگوید من چــنین بــوسیـده‌ام #چـشم گـوید غـمزه کردستم حرام #گوش گوید چیده‌ام سـوء الـکلام #پس دروغ آمد ز سر تا پای خویش #چون گواهی می‌دهد اعضا ز پیش #آن‌چـنان کـانـدر نـماز بـا فــــروغ #از گواهی خصیه شد رزقش دروغ## جعفری، محمدتقی، مولوی و جهان بینی‌ها، ص 55 ."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.