Skip to main content
فهرست مقالات

شاخصه های عرفان امام علی علیه السلام در نهج البلاغه

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"بنابراین بر سالک کوی حق لازم است که به چنین ولایتی سر سپارد؛ زیرا بدون راهنمایی و دستگیری ولی الهی به قلة عرفان، کمال انسانی و معرفت حقیقی نخواهد رسید: «علیکم بطاعة ائمتکم، فإنهم الشهداء علیکم الیوم، والشفاء لکم عندلله تعالی غدا( 8 )؛ بر شما باد به پیروی از پیشوایانتان؛ زیرا آنان امروز گواهان بر اعمالتان هستند و فردای قیامت نزد خداوند شفاعت‌کنندگان شمایند». آیا رشته‌ای محکم‌تر از گنجینة علوم الهی می‌تواند راه مقصود را نمایان سازد؟ خطراتش را نشان دهد و مشکلاتش را بیان کند؟ آیا علم حقیقی و دست یافتن به سلوک واقعی جز از طریق ولی الهی ـ که از اهل بیت نبی(ص) و دارای عصمت لدنی است ـ امکان‌پذیر است؟ اکنون دانسته می‌شود که چرا [امام] علی(ع) می‌فرماید: ای مردم از من بپرسید؛ زیرا من راه‌های آسمان را بهتر از راه‌های زمین می‌دانم. جهاد اکبر (مبارزه با هوای نفس) در کنار جهاد اصغر (مبارزه با دشمنان) می‌تواند عارف را کامل سازد؛ چرا که عرفان مثبت و آنچه مد نظر مکتب اسلام است، این است که یک انسان از تمام ظرفیت‌های خدادادی‌اش استفاده نماید و در مبارزه با دشمن درونی و بیرونی تلاش کند. در روش علی(ع) عزت نفس و کرامت انسانی راه رسیدن به کمال است و تخلف از آن انسان را به ورطة نابودی می‌کشاند: «أکرم نفسک عن کل دنیة و إن ساقتک إلی‌الرغائب فإنک لن تعتاض بما تبذل من نفسک عوضا( 37 )؛ نفس خویش را از هر پستی، برتر و بالاتر بدار؛ هر چند تو را به مقصد برساند؛ زیرا تو هرگز نمی‌توانی در عوض آن‌چه از آبرو و شخصیت خود که در این راه می‌دهی، بهایی به دست آوری»."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.