Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهیبه یک قاعده و دو استثنا در موضوع حجاب

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"))حکمتی عام که فلسفه اخلاقی پوشش را به شکل کلی تبیین نماید، نیست، بلکه این آیه ناظر به محیط آن روز مدینه است که برخی جوانان هرزه، متعرض زنان می شدند؛ چرا که روش پوشش همه ی زنان مشابه و یکسان بود؛ از این رو قرآن کریم، از همسران پیامبر اعظم(قدس سره) و زنان مسلمان می خواهد تا با ظاهری اسلامی بیرون بیایند تا از مزاحمت هایی که برای کنیزان و غیر مسلمانان وجود دارد، مصونیت پیدا کنند؛ زیرا مزاحمان می دانستند که اسلام در برخورد با متعرضان به نوامیس مسلمانان به شدت برخورد می کند، و البته استفاده از جلباب آنان را وادار به عقب نشینی می کرد، از این رو آیه ی مورد نظر را نمی توان از ادله لزوم و وجوب حجاب دانست. در این حال با استناد به اصل عملی، می توان تکلیف را معلوم نمود، البته مقتضای اصل عملی، در همه موارد شک، یکسان نیست، گاه باید به اصل استصحاب استناد کرد و حکمی را که از قبل وجود داشته، استمرار بخشید و گاه می توان به اصل برائت تمسک نمود؛ گرچه برخی از فقها در این باره ـ چه در شبهه ی بدویه و چه در شبهه ی مقرون به علم اجمالی ـ احتیاط را لازم دانسته اند؛ از جمله آیةالله محقق داماد می نویسد: «آیه غض، از امثال نگاه به دیوار و درخت و مانند آن ها انصراف دارد و از آن حرمت نگاه به هر شخص از جنس مخالف و غیر مماثل ـ اعم از مسلمان و غیر مسلمان ـ استفاده می شود؛ از این رو همه ی زنان، به جز زنان ذمی که به دلیل روایات استثنا شده اند، مشمول اطلاق آیه می شوند و از نگاه کردن به آن ها، نهی شده است."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.