Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به نشر نوین؛ شبهات کهن در مورد قرآن

نویسنده:

(5 صفحه - از 67 تا 71)

خلاصه ماشینی:

"قطعا خدا شنوای داناست)‌‌، و این افعال را به خود نسبت داده است، مراد این است که امور یاد شده اگر چه مباشرتا ـ به جهت اراده و اختیار ـ به انسان‌‌ها نسبت داده می‌‌شود، اما چون انسان‌‌ها مخلوق خداوند هستند، به اعتبار تأثیر از آنان نفی می‌‌شود، و البته نسبت دادن فعل از جهتی به فاعلی و نفی آن از او از جهتی دیگر ممکن بوده و محذوری ندارد. 4. اختلاف در حقیقت و مجاز سببی دیگر برای اختلاف‌‌های ظاهری است؛ مثلا در آیه‌‌ی ذیل نسبت مستی، هم به مردم داده شده است و هم این نسبت از آنان نفی گردیده است: ((یوم ترونها تذهل کل مرضعة عما أرضعت و تضع کل ذات حمل حملها و تری الناس سکاری‌ و ما هم بسکاری‌ و لکن عذاب الله شدید))( 2 )؛ (‌‌روزی که آن را ببینید، هر شیر درنده‌‌ای آن را که شیر می‌‌دهد [از ترس] فرو می‌‌گذارد، و هر آبستنی بار خود را فرو می‌‌نهد، و مردم را مست می‌‌بینی و حال آن‌‌که مست نیستند، ولی عذاب خدا شدید است)‌‌. چنین کسانی بار گناه دیگری را تحمل نمی‌‌کنند و چیزی از آن نمی‌‌کاهند، اما در عمل دیگران و ثواب یا عقاب حاصل از آن ـ بدون آن‌‌که از صاحبش چیزی کاسته شود ـ شریک‌‌اند؛ از این‌‌رو معنای حمل اثقال ایشان این است که مثل اعمال آنان، باری به دوش می‌‌کشند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.