Skip to main content
فهرست مقالات

توحید فتوا؛ آخرین قسمت

نویسنده:

(5 صفحه - از 31 تا 35)

خلاصه ماشینی:

"اعلم هم ـ بر فرض مشخص شدن ـ مانند "فالأعلم" باید با بحث و کنکاش، حکم خدا را از ادله‌ی شرعی استنباط کند و چه کمکی برای او در این کار سخت و پرخطر بهتر از تنی چند از مجتهدان بلندپایه‌ی فالأعلم؟ آیةالله العظمی بهاءالدینی(قدس سره) می‌فرمود: روزی در سن 10، 12 سالگی در مجلس شیخ( 13 ) در حالی که جمعی برای انجام معامله‌ای نزد او آمده اصول الفقه، ج 1، ص 119. این پیشنهاد که می‌گوید اعضای معظم شورای فتوا که به صورت جمعی مرجعیت تقلید عموم مقلدان را عهده‌دار خواهند بود از سوی مجلس خبرگان شناسایی و انتخاب شوند، دو سود چشمگیر در برخواهد داشت: یکم اینکه مجلس خبرگان، دهها خبره و کارشناس دینی و فقهی را در خود جای داده است و این شمار افراد کارشناس، چون درباره‌ی اعضای شورای فتوا به رایزنی بپردازند، به طور طبیعی واقع نمایی، اطمینان بخشی و ارزش رأی و نظر آنان بسیار بالا است. ( 2 ) پرسش 3: از آنجا که فتواهای شورای فتوا به حساب همه‌ی اعضای شورا نهاده می‌شود، با فرض فراهم نشدن اتفاق آراء در مسأله‌ای، فردی که با اکثریت همرأی نبوده است چگونه می‌تواند پای حکمی که او آن را حکم خدا نمی‌داند امضا کند؟ بلکه چگونه می‌تواند با آن مخالفت نکند و تشخیص خود را به اینکه آن حکم، حکم خدا نیست به مردم اعلام نکند؟ پاسخ: از بزرگان آموخته‌ایم که در چنین جایی، فرد یا افراد مخالف، موظف به اعلام رأی و نظر خود نیستند زیرا: اولا مردم ـ بنا بر فرض ـ از شورای فتوا تقلید می‌کنند و فرض این است که فتوای شورا همان نظر اکثریت است."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.