Skip to main content
فهرست مقالات

چکیده مقالات

(22 صفحه - از 163 تا 184)

کلید واژه های ماشینی : شعر ، ادبی ، شاعر ، شاهنامه ، زبان ، داستان ، ادبیات ، مجله دانشکده ادبیات و علوم ، خراسان ، فردوسی

خلاصه ماشینی:

"دستاورد این پژوهش آن است که داستان‌های شاهنامه فردوسی و خمسه نظامی همگی نمونه اعلای ادبیات نمایشی هستند که در آنها شاعر علاوه‌بر طرح و توطئه و مضمون‌پردازی، به خوبی از عهده پرداخت شخصیت‌ها، هماهنگی دیالوگ‌ها، پالایش مونولوگ‌ها و ترتیب مناظر حوادث برآمده و در بسیاری از موارد دستورالعمل صحنه را به نحوی دلنشین در دل وقایع داستان تعبیه کرده است؛درست همان‌گونه که کارگردان نمایشی عمل می‌کند. در ادامه علاوه‌بر نشان دادن ردپای این کلمه و مترادف‌های آن در دوره‌های پیش از صائب و در اشعار شاعرانی چون رودکی، ناصرخسرو، مولانا، حافظ، فردوسی و سعدی، به ذکر نمودهای این واژه‌ها در دیوان صائب، به عنوان بزرگ‌ترین شاعر سبک هندی می‌پردازد و با استناد به اشعاری از وی، علاقه‌مندی وافر او را به تریاک و دود و افیون و همچنین دعوت کردن دیگران را به ترک این‌گونه مواد، به خوبی نشان می‌دهد و دیدگاه او را درباره چگونگی ترک این نوع اعتیاد بیان می‌کند: چاره وارستگی از خلق ترک صحبت است قطع افیون را علاجی بهتر از تقلیل نیست «همراه شدن دیگر زیبایی‌های بلاغی با تشبیه در شعر صائب»؛مهدی تدین و حسین آقاحسینی و مسعود فروزنده، مجله دانشکده ادبیات علوم انسانی دانشگاه اصفهان؛دوره دوم، شماره چهل‌و یکم، تابستان 1384، ص 95-120. اعتقاد به این نکته که صائب در شعر خویش برای بیان مقصود هم از تصاویر تشبیهی استفاده کرده و هم زیبایی‌های دیگر بلاغی را با تشبیهات خود همراه ساخته، نویسنده را در این مقاله برآن داشته است تا نمودهای این صنایع را در اشعار این شاعر بزرگ سبک هندی بیابد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.