Skip to main content
فهرست مقالات

خردورزی یعنی پرسشگری/ گزارش سی و دومین نشست نقد آثار غیر تخیلی کودک و نوجوان

گزارشگر:

مصاحبه شونده:

(9 صفحه - از 41 تا 49)

کلید واژه های ماشینی : کودک ، بزرگسالان ، فلسفه ، عقل ، عقل ، آدم ، عقل کودک و عقل بزرگسال ، آموزش فلسفه به کودکان ، فیلسوف ، کودک و نوجوان

خلاصه ماشینی:

"اولین سئوالی که برای من پیش آمده،این‌ است که اصلا چرا چنین بحثی را طرح کردیم؟ یعنی چه لزومی دارد که درباره عقل کودک و عقل بزرگسال بحثی داشته باشیم؟اگر قرار باشد که کودکی،همان شعر و شور و ادبیات و هنر باشد،احتمالا لازم نیست که ما از عقل کودکی و عقل بزرگسالی صحبت کنیم؛چون همه این‌ها مال کودکان است و بزرگسالان به دلایل‌ مختلف،کم‌تر از آن برخوردارند. سئوال این است که اگر فلسفه را به عنوان‌ فعالیتی عقلانی،انتزاعی و صوری تعریف کنیم،با آن‌چه روان‌شناس‌ها و از جمله پیاژه می‌گوید که کودکان حد اقل زودتر از دوازه سالگی‌ نمی‌توانند به مرحلهء تفکر انتزاعی و صوری‌ برسند،پس شما می‌خواهید چه چیزی به بچه‌ها یاد بدهید؟بدیهی است که اول این سوال پیش‌ می‌آید که عقل در کودکان و عقل در بزرگسالان‌ چه تفاوتی باهم دارد؟ البته لازم است به آن سوالی که گفتم در ذهن‌تان داشته باشید،جواب بدهم. مثلا اگر عقل انسان ذاتی‌ باشد و بگوییم عقل چیزی است که حد اقل قوهء آن درون آدم‌هاست،بنابراین چه کسی اولی‌تر از کودک است؟اگر کودکان عقل ندارند،چه‌طور باید از کودکی،تاریخ و دیگر علوم را بیاموزند و تربیت بشوند؟مگر انسان وقتی کودک است، فیزیک‌دان یا شیمی‌دان است؟آیا می‌شود این‌ها را نیاموزد و مثلا یکدفعه در بزرگسالی فیزیک‌دان‌ بشود؟آیا می‌شود کسی در کودکی عقل‌پردازی‌ نکند و عقل او را پرورش ندهیم و بعد در بزرگسالی دارای عقل باشد؟اگر تصور کنیم که‌ عقل ذاتی انسان است و وقتی همه از چیزی‌ برخوردارند،این که دیگر هنر نیست که کسی به‌ آن ببالد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.