Skip to main content
فهرست مقالات

سبک شناسی معماری هخامنشی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (10 صفحه - از 19 تا 28)

معماری نقطه تلاقی نیاز انسان با هنر است و میتوان آن را تجلی فکر و هنر بشر دانست. آنچه که معماری به ما مینمایاند، نمایی است از اجتماع، اقتصاد، مذهب و فرهنگ جامعه انسانی که بنا در آن شکل گرفته است. دوران هخامنشی از فصول پر افتخار تاریخ هنر و معماری ایران است که بدون شک بناهای عظیم آن هنوز هم موضوعی برای تفکر بسیاری از پژوهندگان معماری، باستان شناسی و تاریخ هنر است. آن چه که امپراتوری هخامنشی را خاص و باشکوه میکند، تلفیق هنر سرزمینهای دیگر و گذشتگان آنها با عناصر بومی پارسیان است. این التقاط، از دید برخی منتقدان، ضعف معماری هخامنشی محسوب میشود، اما با واکاویهای بیشتر این نکته مشخص میشود که هنرمند خوش ذوق هخامنشی، این عناصر گرتهبرداریشده را پروراند و با ترکیب آنها با خصایص معماری اصیل ایرانی، در نهایت سبک با شکوهی را در معماری به وجود آورد. در این پژوهش نگارندگان با استناد به کتیبه های شاهان هخامنشی مرتبط با آثار معماری و همچنین بررسی و تحلیل یافتههای حاصل از کاوشهای باستانشناسی سعی دارند الگو و سبک معماری خاص و شاخص امپراتوری هخامنشی را معرفی نمایند. روش تحقیق این پژوهش با استفاده از گزارش های باستان شناسی موجود و مطالعات تاریخی ـ تطبیقی آثار معماری برجای مانده است. آن چه به عنوان برآیند این پژوهش باید به آن اشاره کرد سبک خاص معماری در دوران هخامنشی است که شامل صفه سازی در زیر بنا،آپادانا (تالارهای ستون دار)، ستون های عظیم سنگی و سرستون ها،پایه ستون ها، برج های گوشه ایی، معماری پیکره ایی، دروازه های یادمانی و...است.

Architecture is the meeting point of human’s need to art and it can be considered as the manifestation of human’s thought and art. What architecture displays to us is an image of society، economy، religion and culture of human society in which the building has taken shape in it. Achaemenid period، is one of the honorable chapters of history of Iranian art and architecture. There is no doubt that their great monument is still a subject of thought for many researchers of architecture، archaeology and history of art. What makes the Achaemenid emperorship specific and glorious is the combination of the arts of the lands of others and their past people with the indigenous elements of the Pars people. This combination، from the viewpoint of some critics is the weakness of architecture of Achaemenid. But with further investigation، it becomes clear that the tactful artist of Achaemenid age grows this elements taken from others and with their combination with the features of Iranian original architecture، finally، creates a glorious style in architecture. In this research، referring to the inscriptions of Achaemenid kings related to the architectural works and also the study and analysis of the findings resulting from the archeological excavations، the authors try to introduce the specific model and style of architecture of the Achaemnid emperorship. The research methodology is using the existing archeological reports and historical – comparative studies of architectural works. What can be mentioned as the outcome of this research is the specific style of architecture in Achaemnid age which includes building platforms under the building ، Apadana ( columned halls) ، huge rock columns and the capitals of columns ، column bases exclusive of Achaemnid، cornered towers، statute architecture ، remembering gates and so on.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.