Skip to main content
فهرست مقالات

موضع سیاسی امام حسین (ع) در دوران معاویه

نویسنده:

(22 صفحه - از 248 تا 269)

کلید واژه های ماشینی : معاویه، امام، امام حسین ( ع )، قیام، سیاسی، صلح، خلافت، موضع سیاسی امام حسین، حکومت، خدا

خلاصه ماشینی:

"آیا گناهانی که تاکنون در باره این امت بر دوش خود بارکرده‌ای ترا کافی نیست؟» (59) علت این برخورد تند و انقلابی این است که معاویه در صلح‌نامه صریحا متعهد به عدم معرفی خلیفه پس از خود شده بود ولی او می‌دانست که با وجود پایگاه مردمی امام حسین و فعالیت‌های آگاهی بخش او در میان مردم و دوری از حکومت وی اگر کار را به مردم واگذارد مردم سراغ حسین بن علی(ع) خواهند رفت، لذا با تحریک امثال مغیرة بن‌شعبه با تمهیدات و تدبیراتی یزید را معرفی کرد و به زور بیعت می‌گرفت. وقتی خود مشروعیت الهی دارد و مردم هم تقاضا دارند چرا نباید کار را تمام کند؟ پس از شهادت حضرت مجتبی(ع) گروهی از کوفه و دیگر شهرها به امام حسین(ع) نامه نوشتند و تقاضای قیام کردند از جمله «بنو جعده» که امام در پاسخ آنها نوشت: «همانا امیدوارم نظر برادرم (خدا او را رحمت فرماید) وفاداری به پیمان صلح باشد و نظر من مبارزه و جهاد با ستمکاران است که رستگاری و پیروزی به همراه دارد، پس تا معاویه زنده است در جای خود باشید، پنهان کاری نمائید، اهداف خود را مخفی نگه دارید تا مورد سوء ظن قرار نگیرید پس هرگاه معاویه از دنیا برود و من زنده باشم نظر نهائی خود را به شما خواهم گفت، ان شاءالله."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.