Skip to main content
فهرست مقالات

اصطلاحات بدیع موسیقایی در شعر طغرای مشهدی، یکی از ویژگیهای سبکی او

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (19 صفحه - از 221 تا 239)

یکی از مختصات زبانی سبک هندی گسترش دایره واژگان شعر است. طغرای مشهدی بعنوان یکی از سخنسرایان طرز نو یا سبک هندی برای مضمون آفرینی و ترکیب سازی از اصطلاحات بدیع موسیقایی بهره میگیرد. جدا از معنای غریب پاره ای از این اصطلاحات که منجر به بیانی پیچیده و دشواریاب در شعر او گردیده است پرسش اصلی ما میزان نوآوری و ابتکار طغرا در کاربرد این اصطلاحات با توجه به شعر پیشینیان و اثرگذاری او بر شاعران پس از خود است. در این تحقیق نشان خواهیم داد بسیاری از این اصطلاحات ابتدا توسط او به شعر فارسی راه یافته است و شعرای پس از او همچون قاآنی بعنوان نماینده سبک بازگشت ادبی و شهریار و سایه بعنوان نمایندگان شعر معاصر از این اصطلاحات بهره گرفته اند.

One of the specifications linguistic of Hindi style is vocabulary extension in poetry. Toghraye mashhadi as one of the poets in Hindi style for content creation and composition uses novel musical terms. apart from rare meaning of some of these terms that leads to a complex expression and difficulty in his poetry, the our main question is amount of Toghra`s innovation and initiative in use of this terms as for ancients poetry and also his effectiveness on later poets. in this study, we shall prove many of these terms first by him is imported in Persian poetry and poets after him like ghaani as representative of literary restoration style and shahriyar and sayeh as representative contemporary poetry have used these terms.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت)