Skip to main content
فهرست مقالات

نامه‌های منوچهر، متنی دینی (فقهی) به زبان فارسی میانه؛ (جدال بین دو رهبر مذهبی بر سر حفظ آیین شست و شو بر شنوم به روش کهن)

نویسنده:

(9 صفحه - از 80 تا 88)

در قرن سوم و چهارم هجری شاهد رشد چشمگیر ادبیانی هستیم که به ادبیات فارسی میانه یا پهلوی شناخته شده است. بیشتر این ادبیات که به خط و زبان فارسی میانه نوشته شدهء شامل ادبیات دربن زردشتی است. این ادبیات هنگامی نوشته شده که دین زرتشت» دربن رسمی در ابران نبوده است و روحانیان (موبدان) از حمایت دولت برخوردار نبوده‌اند. علاقه به داشتن آثار مکتوب و احساس خطراز نابودی آن‌ها موجب شد که روحانیان و علمای دینی زرتشتی دست به گردآوری و نوشتن این آثار بزنند (تفضلی ۱۱۴:۱۳۷۷). این مجموعه متون دارای تنوع بسیاری است و نه‌تنها برای شناخت دین زرتشت. بلکه برای دانستن در بارة اسطوره‌های ابران باستان و شناخت جهان‌بینی ایرانیان منابع بسیار ارزنده‌ای به‌شمار می‌آیند. این مجموعه متون بیشتر به‌وسیلة یکی از اعضای خانواده‌های روحانی زرتشتی در سده‌های سوم و چهارم هجری نوشته با وبرایش شده بود، اما بازتاب دین زرتشت در دورة ساسانی است( reyenbroek 2013:23)یکی از این روحانیان منوچهر است. رهبر مذهبی پارس و کرمان و نویسندة دو اثر باارزش به نام‌های «دادستان دینی» و «نامه‌های منوچهر». در این مقاله نامه‌های منوچهر بررسی خواهد شد.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.