Skip to main content
فهرست مقالات

رجعت از منظر ابن راوندی و خیاط معتزلی

نویسنده:

(26 صفحه - از 69 تا 94)

یکی از مباحث مطرح در قرون اولیه اسلامی، بحث رجعت بوده است، گروهی در آثار مکتوب خود آن را ابداع صرفا شیعی دانسته، با آن مخالفت ورزیده‌اند و جمعی با ارائه مستندات متقن، در صدد اثبات شرعی آن بوده‌اند. جاحظ بصری و خیاط معتزلی، ازجمله مخالفینی هستند که در قرن سوم، با نوشتن کتاب‌های «فضیلة المعتزله» و «الانتصار»، رجعت را با حکمت قیامت و ثواب و عقاب در تضاد دانسته‌اند. در مقابل، ابن‌راوندی نیز در همان عصر، با تالیف کتاب «فضیحة المعتزله»، چهار امر: سازگاری اعتقاد به رجعت با عقل و اصول دین، عدم مخالفت قرآن با رجعت، تحقق اجماع در مورد صحت اعتقاد به رجعت و روایت‌های صحیح در تایید اعتقاد به رجعت را پشتوانه شرعی این باور توصیف کرده است. مخالفین رجعت در کتاب «الانتصار» به‌جای ارائه مستندات علمی، از حربه «تکفیر» استفاده کرده و پیروان اهل‌البیت را به دلیل این اعتقاد، «کافر» خوانده‌اند، در حالی‌که تکفیر مسلمانان در منابع فریقین، نکوهش شده است. علاوه بر آن، اولین بنیان‌گذاران عقیده رجعت، صحابه و تابعین هستند و همه کسانی‌که رجعت را باور دارند، یقینا اهل قبله و اهل توحید هستند.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.