Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیلی زبان‌شناختی- بین‌الادیانی از انگاره نذر در قرآن کریم

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (22 صفحه - از 7 تا 28)

«نذر» از جمله انگاره‌های دینی در قرآن کریم است که مطالعه پیرامون ماهیت و احکام مربوط به آن، همواره مورد توجه عالمان مسلمان قرار داشته است. فاصله‌های تاریخی- گفتمانی موجب شده است، لغویان و مفسران معنای انگاره قرآنی «نذر» را به معنای ساخت‌یافته‌ آن در دانش فقه نزدیک دانند. پژوهش حاضر می‌کوشد برای بازکاوی ماهیت «نذر» در بافت نزول قرآن کریم، از داده‌های زبان‌شناسی تاریخی و مطالعات بین‌الادیانی بهره گیرد. پی‌جویی واژه عربی «نذر» در زبان‌های خویشاوند و بررسی این آیین در دیگر ادیان سامی نشان می‌دهد که برخلاف تصور رایج میان عالمان مسلمان، «نذر» در عصر نزول قرآن کریم بر دو گونه متفاوت از مناسک دینی اطلاق می‌شده است. بخشی از کاربردهای «نذر» در آیات قرآنی در ارتباط با معنای «عهد کردن» و ناظر به مطلق پیمان‌های نذرکننده با خدا، و بخش دیگر در ارتباط با معنای «وقف شدن (برای انجام کاری)» و ناظر به مناسکی خاص همراه با دوره موقت یا دائمی از امساک بوده است.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.