Skip to main content
فهرست مقالات

اثر آموزش بر ارزش افزوده بخش صنعت

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (14 صفحه - از 37 تا 50)

کلیدواژه ها :

آموزش ،بخش صنعت ،ارزش افزوده ،بازار کار ،نیروی انسانی متخصص ،سرمایهء انسانی ،بازده اقتصادی آموزش زنان

کلید واژه های ماشینی : بخش صنعت، تولید، آموزش، سرمایه، تخصص، ارزش افزوده بخش، متخصص، برآورد تابع تولید، نیروی کار شاغل متخصص، اقتصادی

فن‌آوری و دانش فنی در تولید کالاهای صنعتی نقش عمده‌ای را ایفا می‌کند و نیروی کاری که از سطح دانش فنی و آموزش بیشتری برخوردار باشد قادر است در چرخه تولید پویایی و تحول تکنولوژیک‌ را شکل دهد و موجب زایش ظرفیت تولید و توان رقابت در بازارهای منطقه و جهان شود. در این مقاله با بهره‌گیری از داده‌های سری زمانی 80-1345 و الگوی کاب‌داگلاس،تأثیر آموزش‌ بر ارزش افزوده بخش صنعت مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج مطالعه نشان داد که یک درصد افزایش در سرمایه فیزیکی و نیروی کار متخصص و غیر متخصص‌ به ترتیب به 0/34،0/29 و 0/11 درصد افزایش در ارزش افزوده بخش صنعت منجر می شود. بنابراین آموزش بر ارزش افزوده بخش صنعت تأثیر مثبت دارد و تولید ناخالص داخلی نسبت به نیروی‌ شاغل متخصص از خود واکنش بیشتری در مقایسه با سایر عوامل تولید نشان می‌ دهد.همچنین آموزش نیروی کار،تولید بخش صنعت را افزایش می‌دهد و با افزایش سرمایه انسانی‌ تولید داخلی افزایش خواهد یافت.این پژوهش نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری بر نیروی انسانی‌ بخش صنعت از یک سو رشد تولید صنعتی و از سوی دیگر به رشد اقتصادی دامن می‌زند.

خلاصه ماشینی:

"داده‌ها اطلاعات و آمارها مربوط به ارزش افزوده بخش صنعت،سرمایه فیزیکی،نیروی کار شاغل در بخش‌ صنعت و سرمایه انسانی از طریق آمار حسابهای ملی و نشریات ادارهء بررسیهای اقتصادی بانک مرکزی‌ جمهوری اسلامی ایران،نرم‌افزار PDC توسط مؤسسهء عالی پژوهش و برنامه‌ریزی توسعه و سازمان‌ مدیریت و برنامه‌ریزی تهیه شده است،که اطلاعات مزبور به‌طور سری زمانی بوده است ولی آمارهای‌ موجود مربوط به درصد و تعداد شاغلان متخصص بخش صنعت منحصر به سالهای سرشماری است. ضریب مربوط به آموزش(نیروی انسانی)نسبت به ضریب دو عامل دیگر(نیروی کار و سرمایه فیزیکی) کمتر است که این ناشی از بی‌توجهی به متغیر آموزش در تولیدات صنعتی است،به طوری که یکی از عوامل‌ مهم و اساسی ناکارآیی،استفاده نکردن مطلوب از ظرفیت تولیدی و نیز عدم تحول تکنولوژیک در بخش‌ صنعت را باید در این عامل مهم جست‌وجو کرد. ضریب متغیر نیروی کار شاغل متخصص(زنان و مردان و کل متخصصین)علامتهای مورد انتظار را دارد و معنی‌دار می‌باشد،که نشانگر افزایش مهارتهای نیروی کار و تولیدات صنعتی است و موجب‌ ارتقای کیفیت تولید و بالا رفتن کارایی استفاده از سرمایه‌های مادی و به کارگیری بهینه آنها شده است. به این لحاظ،کشش تولید نسبت به نیروی متخصص‌ حتی از کشش تولید نسبت به سرمایهء فیزیکی بیشتر است و طبق تفسیر ضریب متغیر در معادلهء رگرسیون، تغییر عامل نیروی انسانی متخصص بیشترین تأثیر افزوده بخش صنعت دارد و چون تفکیک دو گروه نیروی‌ شاغل براساس تحصیلات دانشگاهی صورت گرفته است،لذا برتری سهم این عامل نسبت به عامل‌ نیروی انسانی غیر متخصص در اثر آموزش و تحصیلات دانشگاهی حاصل شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.