Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی قواعد تعامل آرمان‌گرایی و واقع‌گرایی در فقه سیاسی امامین انقلاب

نویسنده:

(16 صفحه - از 5 تا 20)

یکی از چالش‌های نظری ما در سیاست‌ورزی، این است که در اتخاذ استراتژی‌ها، آیا باید صرفا به آرمان‌ها و اصول اخلاقیاندیشید، یا این‌که تنها به منافع ملی و آن‌چه «هست» توجه کرد؟ مقالةحاضرحاصلیک پژوهشاندیشه‌شناختیاست که در پرتو دو رویکرد نظری آرمان‌گرایی و واقع‌بینی، به بررسی قواعد پیوند این دو مفهوم در نظام سیاسی ایران و با توجه به اندیشه سیاسی امام خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای می‌پردازد و با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از داده‌های کتابخانه‌ای به این پرسش پاسخ داده می‌شود که قواعد نظری پیوند آرمان‌ها و واقعیت‌ها در اندیشه سیاسی امامین انقلاب چیست؟ یافته پژوهش حاکی از آن است که در گفتمان انقلاب اسلامی و منظومه فکری رهبران انقلاب، مولفه‌های آرمانی و واقعی بر اساس قواعد فقهی شیعی از جمله اجتهاد، عقل، مصلحت، عنصر زمان و مکان، انتظام یافته و با کاربست مفاهیمی دوگانه چون آرمان ـ واقعیت، مصلحت ـ حقیقت و محافظه‌کاری ـ عقلانیت، پدیدار شده است. از این رهگذرمی‌توان گفت که گفتمان سیاسی انقلاب اسلامی و به‌تبع آن، فقه سیاسی امام خمینی6 و آیت‌الله خامنه‌ایK نه آرمان‌گرایی محض و نه واقع‌گرایی صرف؛ بلکه تلفیق این دو، یعنی آرمان‌گرایی واقع‌بینانه در حوزةسیاست‌ورزی داخلی است.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.