Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی رابطه نگرش گویشوران بومی و میزان شدت تهدید زبانی‌شان با استناد به سند اجرایی یونسکو

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (28 صفحه - از 305 تا 332)

برای دستیابی به رابطه بین نگرش بومی‌زبانان نسبت به گونه زبانی‌شان و میزان شدت تهدید آن گونه زبانی، از طریق نه شاخص سند اجرایی زبان زنده و درخطر یونسکو (2003) و همچنین فرم نگرش‌سنج محقق‌ساخته، ده گونه‌ زبانی در ده آبادی از سه استان تهران، البرز و هرمزگان مورد سنجش قرار گرفت. نتایج از طریق نرم‌افزار آماری SPSS تحلیل شد. با توجه به سطح معنی‌داری آزمون پیرسون رابطه‌ بین دو متغیر نگرش بومی‌زبان و شدت درخطر بودن گونه‌ زبانی، رابطه‌ خطی مثبت است. اگر نگرش بومی‌زبان نسبت به گونه‌ زبانی‌شان مثبت باشد، گونه‌ زبانی آنان از وضعیت ایمن‌تری برخوردار است و هویت اجتماعی گویشوران در معرض آسیب کمتری است و اگر نگرش گویشوران نسبت به گونه زبانی خود منفی باشد پیش‌بینی می‌شود که زبان در معرض خطر جدی باشد. برای حفظ یک گونه زبانی، تقویت نگرش بومی‌زبانان به آن زبان یکی از راهکارهای اصلی قابل پیشنهاد است.

The present study investigated the relationship between native speakers’ attitude towards their language and the level of their language endangerment based on UNESCO’s operational document of living and endangered languages (2003). The data were collected using a researcher-made attitude form from 10 villages in three provinces in Iran, namely Tehran, Alborz, and Hormozgan. The results were analyzed through the SPSS statistical software. The findings of the study indicated a positive significant correlation between two variables of native speakers’ attitude and the level of language endangerment. In other words, when the native speakers’ attitude is positive, their language and social identity have safer condition, and when the native speakers’ attitude is negative, it is predicated that language is in serious danger. The present study suggests that to preserve a language, upgrading the native speakers’ attitudes is one of the main solutions.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.