Skip to main content
فهرست مقالات

چند کلمه از فلسفه ی عرفان

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : عرفان، فلسفه، خدا، اسلامی، عارفان، سیر و سلوک، دین، باطن، مرحله‌های سیر و سلوک عرفانی، عرفان اسلامی

خلاصه ماشینی:

"دوره‌ی دوم،که آن را در تاریخ تصوف مانند کتاب«تاریخ تصوف در اسلام»تالیف مرحوم دکتر قاسم غنی به‌عنوان«دوره‌ی انسان خدایی»خوانده‌اند،از پایان‌های سده‌های دوم هجری آغاز شده است و شروع آن نتیجه نفوذ معارف عرفانی ملت‌های دیگر در میان مسلمانان،مانند عرفان مسیحی و نوافلاتونی و هندی و ایرانی بود،که اندیشه زاهدان اسلامی را تحت تاثیر قرار داد و رفته‌رفته به جنبه‌ی نظری متوجه کرد،در آغاز سده‌ی سوم هجری این عقیده‌ی عرفانی در میان آنان تضج گرفت،که از راه سیر و سلوک عارفانه و دست کشیدن از صفت‌های انسانی و دوری‌ جستن از اخلاق و ویژگی‌های بشری،سالک طریقه‌ی زهد می‌تواند به صفت‌های خدایی برسد، در این صفت‌ها،خدای‌گونه شود و مصداق این حدیث قدسی که گفته است: «عیدی اطعنی حتی اجعلک مثلی او مثلی» یعنی(از قول خدا)ای بنده‌ی من،از من اطاعت و تقلید کن تا تو را در داشتن صفت‌های‌ خدای‌گونه مانند خود گردانم! در عرفان وحدت وجودی،چنان‌که اشاره شد،موجودات مختلف جهان مظهر و تجلی صفت‌ و اسم‌های وجود مطلق(خداوند)هستند؛مانند ماده در عقیده‌ی ماده‌گرایان،او باطن اشیا و در همه‌جا و همه چیز حضور دارد؛همه چیز بهره‌ای از وجود دارد و بنابراین،خدا در همه‌ی‌ موجودات و انسان‌ها و به‌ویژه عارفان تجلی کرده است!شیخ محمودی شبستری در گلشن راز می‌گوید: «اگر مومن بدانستی که بت چیست‌ بدانستی که دین در بت‌پرستی است» ازاین‌رو است که،حلاج می‌گفته: «انا الحق» یعنی من خدا هستم!یا با یزید گفته است: «لیس فی‌ جبنی سوی الله» یعنی در داخل لباس من جز خدا نیست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.