Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی چگونگی تصویرگری حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و شخصیت‌های قدسی در سینما

نویسنده مسئول:

نویسنده:

علمی-پژوهشی (حوزه علمیه)/ISC (18 صفحه - از 5 تا 22)

این مقاله در پی آن است نیمه ناپیدای سینما که معمولا بنا به ماهیت پنهانش کمتر مورد توجه بوده، تا حد یک شگرد و رویکرد زیبایی‌شناسانه در پرداختن به آثار دینی مرتبط با زندگی حضرت مهدی و شخصیت‌های قدسی، مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. این نیمه ناپیدا، غیاب نامیده شده تا از نیمه دیگری که روی پرده، پیش چشم ماست تمییز داده شود. چرا که سینما علیرغم تصوری که از آن می‌رود تنها عرصه نمایش دیدنی‌ها نیست؛ نشان ندادن نیز به نوبه خود در شاکله سینما نقشی به سزا ایفا می‌کند. این نوشتار با روش تحقیق اسنادی _ کتابخانه‌ای و با تحلیل برخی آثار سینمای دینی ایران تلاش دارد تا با رویکرد زیبایی‌شناسی غیاب، به برخی از چالش‌های تصویرگری حضرت مهدی و شخصیت‌های قدسی، مبنایی نظری بخشد. به این معنا که این چالش‌ها را با تبیین و کاربست شگرد غیاب به فرصت‌هایی نظری و عملی در عرصه سینما بدل سازد. نتایج برآمده از تحقیق نشان می‌دهد که غیاب در پرداختن به شخصیت حضرت مهدی و شخصیت‌های قدسی صرفا یک نقیصه و محدودیت در تصویرگری آنان نیست، بلکه می‌توان از این وضعیت در جهت غنای بیشتر اثر و تاثیرگذاری بیشتر نقش معصوم بهره گرفت. بر این اساس، غیاب لزوما با نبود چیزی مترادف نیست، بلکه آن را می‌توان شکل پنهانی از حضور در نظر گرفت. از این حیث، تمهید غیاب بدون خدشه وارد کردن به ساحت معصوم و هم از حیث اقتضائات درام، می‌تواند اثری را موجب شود که محمل خیال‌پردازی، همدلی، همراهی، باورپذیری، جذابیت و تاثیرگذاری درام سینمایی باشد.

This article seeks to analyze the invisible half of cinema, usually due to its hidden nature, to an almost aesthetic approach to dealing with the religious works related to the life of Imam Mahdi and the sacred characters. This invisible half is called absenteeism to distinguish it from the other half in our sight. Because cinema is not the only spectacle, despite its perception, it does not play its part in cinema. Using documentary-library research method and analyzing some of the works of Iranian religious cinema, this article attempts to give a theoretical basis to some of the challenges of Imam Mahdi's imagination and sacred personalities in the absence of aesthetic approach. That is, by explaining and applying the absenteeism, these challenges turn into theoretical and practical opportunities in the field of cinema. The results of the research show that the absence of addressing the personality of Imam Mahdi and the holy figures is not merely a defect in their imagery, but can be used to further enrich the infinite role. On this basis, the absence is not necessarily synonymous with the absence of anything, but rather a hidden form of presence. In this sense, the presence of the absence without damaging to the innocent, as well as the drama of the drama, can produce a work of fantasy, empathy, companionship, believability, attractiveness and affecting cinema drama.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.