Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی کارکرد وقف علمی و رفاه اجتماعی در دارالایتام شادمهر

نویسنده:

علمی-ترویجی (وزارت علوم)/ISC (29 صفحه - از 61 تا 89)

چکیده:

وقف به‌عنوان یکی از راه‌های حفظ اصل املاک شخصی و تخصیص عواید آن به مصارف مورد علاقه واقف در تاریخ ایران اهمیت زیادی داشته و در دوره‌های مختلف مورد توجه بوده است. وقف دارالایتام و تعیین شرایطی برای تحصیل در علوم جدید برای افراد تحت سرپرستی آن، پدیده‌ای مدرن به شمار می‌آید. دارالایتام قهرمان شادمهر به‌عنوان تنها نمونه از نوع خود در خراسان آن روزگار و تأکید واقف آن بر کسب مهارت‌های تحصیلی و شغلی توسط کودکان تحت پوشش، موردی خاص جهت مطالعه است و واقف با رویکردی علمی، شرایط استفاده از وقف را مشخص کرده است. این پژوهش بر آن است تا به این سؤال پاسخ دهد که چگونه دارالایتام شادمهر شکل گرفت و چه اقداماتی برای تعالی و کسب رفاه اجتماعی ایتام انجام داد؟ و قصد دارد با تکیه بر اسناد خانوادگی و آرشیو شخصی رضاقلی میرزا قهرمان و مصاحبه با افرادی که به نوعی با مؤسسه ذی‌ربط ارتباط داشته‌اند به شیوه توصیفی-تحلیلی به این پرسش پاسخ گوید و برای این مقصود از مقایسه دارالایتام با برخی موارد مشابه بهره جسته است و به این نتیجه ‌رسیده است که اغلب افرادی که دوره کامل اقامت در مؤسسه مزبور را طی کرده‌اند و عملاً حدود هفت سال را در آنجا آموزش‌های علمی، عملی و تربیتی دیده‌اند، هر کدام در جامعه کنونی در حرفه انتخابی خودشان به‌عنوان افراد مورد وثوق و موفق مطرح هستند.

Dedication as a way of preserving the principle of personal property and allocating its income to the interests of the well-known interest in Iranian history has been of great importance, and has been considered at various times. Dedication to Dar-al-aytam and determining the conditions for studying the new sciences for those under his supervision are modern phenomena. As the only example of its kind in Khorasan at that time and its emphasis on the acquisition of educational and occupational skills by the children under cover, the Shadmehrs’ Dar-al-aytam is a special case study and has identified with a scientific approach the conditions of endowment. This study seeks to answer the question of how Shadmehrs Daralayatam was formed and what he did for progress of orphans, and intends to rely on family documents and the personal archive of Rezaqoli Mirza Ghahraman, and interview those who were somehow with the Institute. The descriptive-analytic approach to this question is answered, and in concurrent compares Daralaytam with some similar cases.

کلیدواژه ها:

وقف ،دارالایتام ،ایتام ،شادمهر ،شجاع السلطان

Dar al aytam ،Shadmehr ،Shoja al soltan ،Orphans ،dedication


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.