Skip to main content
فهرست مقالات

گفتگویی با صادق هاتفی، نویسنده و کارگردان نمایش «سوگ سیاوش»: ظرفیت های نمایشی شاهنامه

مصاحبه شونده:

(6 صفحه - از 176 تا 181)

کلید واژه های ماشینی : نمایش ، شاهنامه ، سوگ سیاوش ، تئاتر ، شعر ، قصه ، منظوم ، درام ، نثر ، نمایشی شاهنامه

خلاصه ماشینی:

"آیا اجرای نمایش«سوگ سیاوش»در«تئاتر دوپاری»در همین سمت و سو بوده یا نه،و اساسا تلقی و برداشت و برخورد شما با متون منظوم‌ تراژیک فارسی برای صحنه تئاتر،چگونه است؟ مسلما اجرای«سوگ سیاوش»،در سالن اصلی‌ سازمان یونسکو در این سمت و سو بوده است،اما اجرای‌ آن در«تئاتر دوپاری»نه؛چرا که این،اجرایی بود برای‌ در فروردین و اردیبهشت سال 69،گروه نمایش«سوگ‌ سیاوش»-نوشته و کار صادق هاتفی-اجراهایی از این‌ نمایش را در«تئاتر دوپاری»فرانسه و نیز سالن اصلی یونسکو بر صحنه آورد،که با اقبال فراوان روبرو شد. عموم و به‌ویژه ایرانیان خارج از کشور و سمت و سوی‌ آن کاملا منطبق بود با اهداف«گروه تئاتر ملی ایران» این اهداف عبارتند از: 1-تحقیق و بررسی متون کهن ایرانی و به‌ویژه‌ شاهنامه حکیم ابو القاسم فردوسی در جهت استخراج آثار نمایشی از میان آنان و تلفیق آن با«هوای زمان». این مقدمه را گفتم تا بتوانم به این حرف برسم که‌ دلایل برخورد استاد گرانقدر شعر نو پارسی،نیما،را با درام و نمایش،باید در جای دیگر جستجو کرد:فصل‌ جدید شروع تئاتر در سرزمین ما از گذشته خود برید و کپی‌های شد از روی تئاتر اروپا واضح است که در چنین حالتی،چنین تئاتری نمی‌توانست آن ارتباط منطقی،حسی و تنگاتنگی را که تئاتر یک سرزمین باید با مردمش برقرار کند،ایجاد نماید. فراموش نکنید که اجرای این نمایش در«سالن‌ اصلی یونسکو»به مناسبت هزارهء انتشار شاهنامهء فردوسی،توجه بسیاری از محافل هنری و خبری را به این‌ مسئله و به شاهنامه و قابلیت تطبیق آن با جهان امروز جلب کرد و در همان حال اثبات کرد که تراژدی‌های‌ شاهنامه،دارای قابلیت‌های شگرف نمایشی بوده و در صورت توجه و تعمق و کار نظم یافته و بسامان و منضبط روی آن،می‌تواند به صورت یکی از غنی‌ترین منابع‌ نمایشی ما درآیند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.