Skip to main content
فهرست مقالات

روابط ایران و آلمان غربی در دوره محمدرضا شاه پهلوی و تأثیرات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی آن بر استان بوشهر(مطالعه موردی نیروگاه اتمی بوشهر)

نویسنده مسئول:

نویسنده:

علمی-پژوهشی (حوزه علمیه) (28 صفحه - از 119 تا 146)

چکیده:

پس از پایان جنگ دوم جهانی، محمدرضا شاه پهلوی (1980م/1359 ـ 1919م/1298) برای توسعه اقتصادی و اجتماعی ایران طبق برنامه پنجم توسعه اقتصادی کشور(1978م/1357 ـ 1973م/1352)، به سوی کشورهایی غیر از شوروی و آمریکا گرایش پیدا کرد. در این ارتباط، یکی از طرف‌های روابط خارجی با ایران، بازار مشترک اروپا بود. مهم‌ترین و شاخص‌ترین این کشورها، آلمان ‌غربی بود که از سوی دولتمردان آن کشور، ایران به عنوان کشوری پُرسود برای سرمایه‌گذاری مورد توجه قرار گرفت. در سال 1353/1974م، مهم‌ترین قرارداد اقتصادی بین ایران و آلمان تحت عنوان قرارداد خرید دو نیروگاه اتمی امضا شد. این پروژه که به عنوان یکی از پُرسروصداترین طرح صنعتی آلمان در ایران بود، بعدها دارای اهمیت خاص در بُعد سیاسی و بین‌المللی گردید. هدف این مقاله، بررسی تأثیرات حضور مهندسان و تکنسین‌های آلمانی شاغل در نیروگاه اتمی بوشهر بر وضعیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی استان بوشهر عموماً و شهر بوشهر خصوصاً می‌باشد. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و مصاحبه است. به دلیل اینکه پروژه نیروگاه اتمی بوشهر، بعد از انقلاب اسلامی جنبه سیاسی و نظامی به خود گرفت و حتی دارای اهمیت امنیتی و اطلاعاتی گردید، در گردآوری منابع موضوع پژوهش، مشکلات بسیاری وجود داشت. بر اساس نتایج این مقاله، با توجه به حجم بالای بیکاری در استان بوشهر، و از طرف دیگر، عدم وجود صنایع مادر در این استان، این پروژه اقتصادی توانست اشتغال‌زایی مناسب مستقیم و غیرمستقیم ایجاد نماید. البته در کنار آن نمی‌توان تأثیرات اجتماعی و فرهنگی حضور آلمان‌ها مانند حسّ برتری‌جویی و تفاخر آن به مردم ایران در کمک‌های فنی و علمی، و همچنین، آزاد بودن در نوع پوشش و فعالیت‌های تفریحی آنان در شهر و استانی را که عقاید مذهبی آن پُررنگ بود، انکار کرد.

کلیدواژه ها:

روابط خارجی ،آلمان غربی ،نیروگاه اتمی بوشهر ،محمدرضا شاه پهلوی


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.