Skip to main content
فهرست مقالات

دلالت مقبوله عمربن حنظله در اثبات ولایت فقیه با تکیه بر اقوال فقها (مطالعه موردی دیدگاه‌های آیت‌الله خوانساری،آیت الله خوئی و امام خمینی)

نویسنده:

(30 صفحه - از 51 تا 80)

چکیده:

ولایت فقیه از جمله مباحثی است که اندیشمندان متقدم به آن پرداخته و نتایج مختلفی از آن به دست آوردهاند. هدف از نگارش این پژوهش، اثبات ولایت فقیه از طریق یکی از ادله نقلی یعنی مقبوله عمربن حنظله است که مورد استناد بزرگان و صاحبنظران میباشد. در این پژوهش با روش تحلیل محتوا به اعتبار سنجی سندی و دلالی این مقبوله پرداخته و نحوه استدلال آیتالله خوانساری ،آیتالله خوئی و امام خمینی را در استدلال به این مقبوله مورد واکاوی قرار میدهد. نتایج به دست آمده از این تحقیق آن است که همه اندیشمندان و فقها در طول تاریخ قائل به ولایت فقیه بوده اما در حدود آن اختلاف دارند. در این میان امام خمینی(ره) قائل به ولایت مطلقه فقیه بوده و طریق این مقبوله را به لحاظ سندی و دلالی میپذیرد. آیتالله خوئی اشکالاتی به مقبوله وارد کرده و در نهایت ولایت فقیه را پذیرفته اما نه از راه دلالت مقبوله عمربن حنظله، ایشان ولایت مطلقه فقیه را که در حد اختیارات معصوم باشد نمیپذیرد، اما در امور اجتماعی و حکومتی بسیاری از امور را از شئون ولیفقیه میداندکه نمونه بارز آن جهاد ابتدایی است. ایشان دایرهی امور حسبه را گسترده دانسته؛ به طوری که امور حکومتی را هم شامل میشود. آیت الله خوانساری نیز حوزه ولایت فقیه عادل را محدود در امور حسبیه دانسته، اما قائل به محدود بودن دایره آن است و دلالت مقبوله عمربن حنظله را برای اثبات ولایت فقیه مورد قبول نمیداند و آن را در مقام نصب قاضی تلقی میکند نه نصب حاکم .

The jurisprudence of the jurisprudence is one of the topics discussed by The purpose of this article is to prove the jurisprudence of the jurisprudence through one of the narrative arguments, namely, Omar ibn Hinzlah. The purpose of this article is to prove the jurisprudence of the jurisprudence through one of the narrative arguments, This paper analyzes the document and its implications by analytical method And it examines the reasoning of the three elders of Ayatollah Khoi, Ayatollah Khansari and Imam Khomeini in the argument. The results of this fact are that all the scholars and jurists have considered the jurisprudence of the province but have differed in its scope and extent. Namely the believer of Hinzlah, which is cited by the elders and scholars. Imam Khomeini, meanwhile, believes in the divine authority of the Supreme Leader of the Jurisprudence Ayatollah Khu'i has made some mistakes and finally accepted the jurisdiction of the jurisprudence, but not by implication. He does not accept the jurisprudence of the Supreme Leader of the jurisprudence as being in the infinite authority, but in the social and governmental affairs he regards many of the affairs of the Supreme Leader. The most striking example of that is elementary jihad.He has broadened the circle of business affairs, including government affairs. Ayatollah Khansari also considers the jurisprudence of the righteous jurisprudent to be limited in the affairs of Hasliya, but limits its scopeAnd Imam Khomeini's Implication for Imam Ali Imam Khomeini's Implication for Acceptance of the Jurisprudence of the Jurisprudent

کلیدواژه ها:

مقبوله عمربن حنظله ،ولایت فقیه ،ولایت مطلقه فقیه ،خوئی ،آیتالله خوانساری ،امام خمینی و ولایت فقیه

Mukbala Omarben Hinzlah ،Fiqh Province ،Ayatollah Khoie ،Imam Khomeini and Fiqh Province ،Ayatollah Khansari .and Fiqh Province ،Mulla ProvinceThe jurisprudent


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.