Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه اثر بخشی آموزش گروهی به شیوه فراشناخت و رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش ناامیدی زوجین متقاضی طلاق

نویسنده:

نویسنده مسئول:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (30 صفحه - از 237 تا 266)

چکیده:

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش گروهی به شیوه فراشناخت و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش ناامیدی زوجین متقاضی طلاق بود. طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون ـ پس آزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. جامعۀآماری پژوهش، شامل زوجین متقاضی طلاق بود که در سال 1398 با تمایل شخصی، ارجاعی از مرکز مداخله در خانواده دادگستری و اورژانس اجتماعی، جهت مشاوره به مراکز مشاوره و خدمات روان‌شناختی شهر مرند ارجاع داده شدند که از بین این افراد تعداد 36 زوج و درمجموع 72 نفرکه نمرات بالاتر از نقطه برش را در مقیاس ناامیدی بک کسب کرده بودند به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دوگروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. (هر گروه 12 زوج) ابزار پژوهش پرسشنامه ناامیدی بک (BHS) بود. داده‌ها با استفاده از طرح آمیخته تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که دو رویکرد مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد و فراشناخت درمانی به‌طور معناداری باعث کاهش ناامیدی زوجین متقاضی طلاق شد (P≤0/01). همچنین مقایسه اثربخشی دوگروه نشان داد که بین اثربخشی پذیرش و تعهد درمانی و فراشناخت درمانی بر ناامیدی زوجین متقاضی طلاق تفاوت معناداری وجود دارد و تأثیر روش فراشناخت درمانی بر ناامیدی زوجین متقاضی طلاق به‌طور معناداری بیشتر از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بوده است (P≤0/05).نتایج بر اهمیت کاربرد فراشناخت درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در بهبود وضعیت ناامیدی مراجعان تأکید دارد.

The purpose of this study was to compare the effectiveness of metacognitive education group and acceptance and commitment therapy on hopelessness of divorcing demanding couples. The research design was quasi-experimental with pretest-posttest- follow-up with the control group. The statistical population included divorcing demanding couples who referred from the Family Court and Social Emergency Intervention Center to Psychological Services center in Marand 36 couples a total of 72 who scored higher than the cut-off point on the Beck hopelessness scale were selected by purposive sampling and randomly divided into two experimental and a control group (12 couples for each group). The research instrument was the Beck Hopelessness Inventory (BHI).and were analyzed using a mixed design. Results showed that both acceptance and commitment therapy and metacognitive therapy significantly reduced hopelessness of divorcing demanding couples (P≤0.01). Also, the comparison of the effectiveness of the two interventions showed that there was significant difference between the effectiveness of acceptance and commitment therapy and metacognitive therapy on hopelessness of participants, and meta-cognitive therapy was more effective than acceptance and commitment therapy (P≤0.05). It can be concluded that meta-cognitive therapy (MCT) and acceptance and commitment therapy (ACT) can reduce the clients' hopelessness.

کلیدواژه ها:

ناامیدی ، زوجین متقاضی طلاق ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، فراشناخت درمانی

Hopelessness ، Divorced ، Acceptance Commitment Therapy ، Demanding Couples ، Metacognitive Therapy


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.