Skip to main content
فهرست مقالات

امتناع و ناتوانی کسب معاش: طرحی از بیکاری در ایران معاصر

نویسنده:

(14 صفحه - از 7 تا 20)

خلاصه ماشینی:

اما پدیدار شدن بیکاری در شهرها، پذیرش آن را از آغاز به‌عنوان یک مسئله اجتماعی که ریشه اقتصادی دارد، به‌همراه نداشت و به شرحی که در زیر می‌آید، تا پیش از اصلاحات ارضی دولت با استناد به این ادعا که برای مهاجران در روستاها کار وجود دارد و عمدتاً با فروکاستن و اینهمان دانستنِ فرد بیکار با دهقان مهاجر روستایی و کوشش برای بازگرداندن آن‌ها به روستاها، سعی داشت مسئلۀ بیکاری را منحل کند. باوجود اقداماتی که در خطوط پایین به آن اشاره شد، مقامات وقت عمدتاً می‌کوشیدند با این‌همان دانستن فرد بیکار با دهقان روستایی، که به‌زعم مقامات، مهاجرت آن‌ها به شهرها بی‌مورد بود، و بازگرداندن آن‌ها به روستاها، مسئلۀبیکاری را منحل کنند، تلاشی که به تصویر صفحه مراجعه شود تا آستانۀ اصلاحات ارضی می‌توان آن را اصلی‌ترین مساعی دولت دربارۀ پدیدار شدن مسئلۀ بیکاری در شهرها دانست. خود همین راهبرد برنامه‌های عمرانی یعنی جذب اضافه جمعیت روستایی از طریق سرمایه‌گذاری‌های صنعتی در شهرها، پایه‌های تنش میان این دو وجه از بیکاری را پس از اصلاحات ارضی تشکیل می‌داد. با گسترش فقر و اسکان غیررسمی از یک‌سو و قرار داشتن کشور در حالتی شبیه به اشتغال کامل در آمارهای رسمی از سوی دیگر، فضای اجتماعی شهرهای بزرگ کشور، جلوه‌گاه اصلی تنش میان دو وجه از بیکاری در تاریخ ایران بود.


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.