Skip to main content
فهرست مقالات

اشارات پزشکی در «پنج گنج» حکیم نظامی

نویسنده:

(3 صفحه - از 28 تا 30)

کلید واژه های ماشینی : پزشکی ، درمان ، بیمار ، طب ، اشارات پزشکی در پنج‌گنج حکیم ، پنج‌گنج ، حکیم نظامی ، طبیب ، درد ، اشارات پزشکی

خلاصه ماشینی:

"باب اول،در منزلت علم پزشکی حکیم نظامی ضمن فرزند خود به‌ تحصیل علم طب،در منزلت طب و طبیب‌ چنین می‌گوید: تشریح نهاد خود بیاموز کاین معرفتی‌ست خاطر افروز پیغمبر گفت علمعلمان‌ علم الابدان و علم الدیان‌ در ناف دو علم بوی طیب است‌ و آن هر دو فقیه یا طبیب است‌ می‌باش طبیب عیسوی هش‌ اما نه طبیب آدمی کش(ل) در منظومه‌های(الف)،(هـ)و(م)نیز بارها، پزشک و پزشکی را ستوده است: درد ستانی کن و درمان دهی‌ تات رسانند به فرماندهی(م) باب دوم‌ در شرایط پزشک و بیمار 1-لزوم حذاقت و دانایی پزشک: ز دانایی سلامت بهر گردد علاج از دست نادان زهر گردد(خ) 2-لزوم سلامتی خود پزشک: سخن در تندرستی تندرست است‌ که در سستی همه تدبیر سست است‌ نشاید کرد خود را چاره‌ی کار که بیمار است رأی مرد بیمار(خ) 3-لزوم مراجعه پزشک بیمار به پزشک‌ دیگر: طبیب ار چند گیرد نبض پیوست‌ به بیماری،به دیگر کس دهد دست(خ) 4-لزوم دادن شرح حال کامل از سوی‌ بیمار: چو می‌خواهی که یابی روی درمان‌ مکن درد از طبیب خویش پنهان(خ) باب سوم،در بهداشت و پیشگیری حکیم نظامی بر اصل مهم«تقدم‌ پیشگیری بر درمان»واقف بوده و در این نوشته‌ هم پیش از پرداختن به موضوع تشخیص و درمان ابتدا به موضوع بهداشت از دیدگاه نظامی‌ در چندین بخش می‌پردازیم: 1-بهداشت تغذیه الف:اعتدال در غذا ز بسیار و ز کم بگذر که خام است‌ نگه‌دار اعتدال اینت تمام است‌ دو زیرک خوانده‌ام کاندر دیاری‌ رسیدند از قضا بر چشمه ساری‌ یکی کم خورد و کاین جان می‌گزاید یکی پر خورد و کاین جان می‌فزاید چو بر حدعدالت ره نبردند ز محرومی و سیری هر دو مردند(خ) ب:توصیه به تنوع در تغذیه: همه لقمه شکر نتوان فرو برد گهی صافی توان خورد گهی درد(خ) 2-بهداشت ازدواج: یکی جفت تنها تو را بس بود که بسیار کس مرد بی‌کس بود از آن مختلف رنگ شد روزگار که دارد پدر هفت و مادر چهار(الف) 3-بهداشت جنسی و پرهیز از می‌بارگی به چندین کنیزان وحشی نژاد مده خرمن عمر خود را به باد نکردی تمتع نخوردی نبید کزین هر دو گردد خرد ناپدید(الف) 4-بهداشت پوشاک برون کش پای از این پاچیله‌ی تنگ‌ که کفش تنگ دارد پای را لنگ(خ) 5-پیشگیری از بیماری‌های مسری به کابل را ز طفل پوشند تا خون بجوش را نخوشند(ل) که توصیه‌یی‌ست به لزوم دور نگه داشتن‌ کودک از فرد مبتلا به آبله."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.