Skip to main content
فهرست مقالات

زمانه/ زمانه را چو نکو بنگری

نویسنده:

(2 صفحه - از 33 تا 34)

کلید واژه های ماشینی : فیلم ، تماشاگر ، فیلمساز ، عشق ، جوان ، داستان ، سینمای ایران ، اجتماع ، مخاطب ، گذشت

خلاصه ماشینی:

"تداوم اصل فوق این آزادی را در دامنه‌های مختلف‌ سینما گسترش داد؛حوزه‌هایی کلی از قبیل‌ آسان‌گیری بر فیلمسازان در انتخاب موضوعات‌ اجتماعی تازه‌تر-که در گذشته جسارت کمتری‌ برای بازگویی آنها بود-و نیز در حوزه‌های جزئی‌تر که نوعی تساهل و چشم‌پوشی ممیزی در نمایش‌ روابط جوانان-که قبلا به عنوان خطوط قرمز شناخته می‌شدند-را شامل می‌شد. البته با توجه به این بازنگری تاریخی که مخاطب ایرانی، هر جا که دست داده است لذت بردن از سرگرمی‌ عام را بر هنر اصیل ترجیح داده،استقبال از فیلمهای‌ فوق طبیعی قلمداد شد،مضاف بر اینکه مخاطب‌ جوان داخلی سالها کنجکاو چشیدن طعم تجربهء تماشای چنین فیلمهایی بود. هر چند با گذشت‌ زمان،فرمول ساده و ابتدایی چنین فیلمهایی نزد تماشاگر کشف شد و همزمان تأثیر خود را نیز از دست داد تا آنجاییکه دیگر حتی رابطهء همان‌ تماشاگر ساده دل و معصوم نیز با این فیلمها قطع‌ شد. او در فیلمهایی از این دست با دستمزد بالا بازی می‌کند تا بتواند کار باتقوایی،افخمی و فرمان آرارا هر چند با دستمزد پایین از آن خود کند (البته شایعاتی نیز دربارهء دستمزد او در این فیلم‌ وجود داشته است). در حقیقت با رونق موسیقی پاپ در بین جوانان، این پارامتر وارد فیلمهای فوق شد و از عوامل تعیین‌ کننده به حساب آمد؛موسیقی‌ای پرحجم که در جای جای فیلم حضور خود را به رخ تماشاگر می‌کشد و در هر صحنه‌ای که دیالوگ مبادله‌ نمی‌شود عرض اندام می‌کند. به عبارت دیگر به نظر می‌رسد خود فیلمساز نیز چاره‌ای برای رهایی از این مخمصه(وصال‌ سعید و زمانه همزمان با مرگ حامد)پیدا نکرده‌ است و این تفسیر که زندگی حتی با مرگ هم‌ ادامه پیدا می‌کند با توجه به فضای فیلم کاملا تخطئه می‌شود."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.