Skip to main content
فهرست مقالات

نوآوری در غزل

نویسنده:

(8 صفحه - از 27 تا 34)

کلید واژه های ماشینی : غزل، شعر، نیما، شعر نیمایی، سنتی، قالبهای سنتی شعر فارسی، زبان، خیال، شهریار، نوآوری در غزل

خلاصه ماشینی:

"سالهای تا کنون، ص 43 و نمونه‌ای دیگر: صبحی رسید از آن طرف شب که سر نداشت صبحی که از دمیدن خود هم خبر نداشت یک مرد، یک تبسم زخمی در آسمان پرواز کرد و دغدغه بال و پر نداشت پل زد به آسمان، به خدا تا هر آنچه هست از مرگ انتظاری از این بیشتر نداشت بعد از تو شعرها همه شمشیر می‌شوند یعنی که خون تو اثری مختصر نداشت دانا، وحید روزبه برجسته‌ترین ویژگیهای سبکی شعر شاعران انقلاب‌ـ به ویژه در دو دهه نخست‌ـ را به شرح زیر برشمرده است: «غلبه بیان شعاری، روایی، گزارش‌گونگی، کمبود تأملات عمیق شاعرانه؛ روح امید، حماسه و معنویت در آثار؛ مردم‌باوری، وفور واژگان، تعابیر، اشارات و اساطیر ملی، دینی و عرفانی؛ بافت و بیان نو معتدل؛ پرهیز از زبان ادبی و اشرافی شعر کهن و گرایش به زبانی مردم‌گرا؛ گسترش روح معترض یأس‌آمیز در شعرها (از دوران پس از جنگ). اینک برای روشن‌تر شدن گفته‌های پیشین، نمونه‌هایی از گونه‌های مختلف نوگرایی را در قالبهای سنتی باز می‌بینیم: در سروده زیر از اخوان ثالث، تنها تصویر تازه از طلوع آفتاب است که به شعر تازگی داده است؛ اما ترکیباتی چون: «آینه آه»، «زرین دود» و واژه‌هایی چون «آفاق»، «پرید»، «فلاخن» و «ردا» نشانه‌های روشنی از کهنگیهای برجای مانده در زبان اخوان است: یک بار دگر ز خوشه سیگار در آینه آه و دود خرمن کرد مشرق چپق طلایی خود را برداشت به لب گذاشت روشن کرد زرین دودی گرفت عالم را آفاق ردای روز بر تن کرد پرید از آشیان پرستو جلد کی سنگ پرنده در فلاخن کرد؟ البرز کلاه سرخ بر سر داشت برداشت قبای زرد بر تن کرد..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.