Skip to main content
فهرست مقالات

آسیب شناسی ساختاری شعر نو

نویسنده:

(4 صفحه - از 18 تا 21)

کلید واژه های ماشینی : شعر ، شعر نو ، نیما یوشیج ، شعرهای موفق نیما یوشیج شعری ، آسیب‌شناسی ساختاری شعر نو ، احمد شاملو ، شعرهای نیما یوشیج ، شعرهای نیمایی ، بندهای شعر ساختار کلی شعر ، شعرهای موفق احمد شاملو

خلاصه ماشینی:

"گفتنی‌ است‌ که‌ اغلب‌ در شعر نو، واحد مصراع‌ را در مقابل‌ بیت‌ شعرهای‌ سنتی‌ قرار داده‌اند که‌ درست‌ نیست، به‌ ویژه‌ آنکه‌ اگر در شعر نیمایی‌ به‌ دلیل‌ وجود وزن‌ و قواعد پایان‌بندی، حدی‌ برای‌ مصراع‌ شعر تعین‌ شده‌ است؛ ولی‌ در شعر سپید که‌ فاقد وزن‌ عروضی‌ است، مسئله‌ای‌ به‌ اسم‌ پایانبندی‌ نیز صادق‌ نمی‌تواند باشد و به‌ همین‌ دلیل‌ در تقطیع‌ شعر سپید، هر شاعری‌ نسبت‌ به‌ ذوق، سلیقه، برداشت‌ و قصد و نیتی‌ که‌ در نظر دارد می‌تواند به‌ هر نحوی‌ که‌ تشخیص‌ می‌دهد، مصراع‌های‌ شعر را تقطیع‌ کند و یا حتی‌ چند مصراع‌ را به‌ دنبال‌ هم‌ به‌ عنوان‌ یک‌ مصراع‌ واحد بیاورد. بدین‌ جهت‌ یک‌ شعر نوی‌ سازمند، شعری‌ است‌ که‌ هماهنگی‌ کامل‌ بین‌ عناصر تشکیل‌ دهنده‌ هر بند در آن‌ کاملا رعایت‌ شده‌ باشد، و نیز بندهای‌ مختلف‌ تشکیل‌دهنده‌ شعر هم، با همدیگر هماهنگ‌ باشند به‌ عبارت‌ دیگر ارتباط‌ پیوسته‌ و اندام‌واری‌ که‌ باید در کلیت‌ شعر وجود داشته‌ باشد، چیزی‌ جز ارتباط‌ تنگاتنگ‌ و اندام‌وار جاری‌ در پیکره‌ تک‌ تک‌ بندهای‌ مختلف‌ شعر، و نیز تک‌ تک‌ جمله‌های‌ هر بند از شعر نیست‌ و هماهنگی‌ کلی‌ شعر، چیزی‌ نیست‌ جز هماهنگی‌ عناصر تشکیل‌ دهنده‌ آن، در درون‌ هر بند و نیز هر جمله‌ از تک‌ تک‌ بندهای‌ مختلف‌ شعر و نیز هماهنگی‌ کلیه‌ بندهای‌ مختلف‌ شعر با همدیگر. و این‌ سه‌ نمونه‌ عبارتند نمونه‌های‌ شماره‌ یک، سه‌ و چهار؛ که‌ اولی‌ بندی‌ است‌ از شعر <هست‌ شب> نیما یوشیج‌ که‌ در سه‌ بند سروده‌ شده‌ است‌ و نمونه‌های‌ سوم‌ و چهارم، بندهایی‌ است‌ از دو شعر احمد شاملو، که‌ هر کدام‌ در دو بند کوتاه‌ سروده‌ شده‌اند؛ که‌ در عین‌ داشتن‌ ساختار محکم‌ و مستقل، با بقیه‌ شعرها یا بندهای‌ دیگر شعرها نیز دارای‌ هماهنگی‌ کامل‌ هستند و رویهم‌ فضای‌ واحد، یکپارچه‌ و اندام‌واری‌ پدید می‌آورند."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت)