Skip to main content
فهرست مقالات

ارتداد در آیینه فلسفه حقوق اسلامی

نویسنده:

ISC (12 صفحه - از 47 تا 58)

کلید واژه های ماشینی : ارتداد ، اسلام ، جرم ، مرتد ، مجازات ، حقوق ، دین ، کفر ، مذهب ، قانون

خلاصه ماشینی:

"من انتحله (یعنی الاسلام) و جحد ما یعلم من الدین ضرورة» (22) البته بین فقها به عنوان کارشناسان و متخصصان صاحب نظر در احکام و حقوق اسلامی، اختلاف‌نظر است که آیا خود همین انکار ضروریات دین (احکام مسلم و بدیهی اسلام) سبب مستقل برای حکم به کفر و ارتداد است یا این‌که از آن جهت که این عمل، در حقیقت به انکار رسالت و نبوت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله منجر می‌شود، و فرد مزبور به این نکته توجه دارد. نکته‌ای که باید در همه موارد مزبور بدان توجه داشت این است که لازم نیست انکار دین یا احکام شریعت مقدس اسلام، حتما با گفتار صریح و آشکار باشد، بلکه هر گفتار یا کرداری که سبب تکذیب، انکار، عیب‌گذاری و ناقص شمردن، تمسخر و استهزای دین اسلام یا اهانت به مقدسات (28) و کوچک شمردن و دست برداشتن از آن گردد، موجب تحقق کفر و ارتداد می‌شود؛ مانند آن که کسی دین را افیون مردم یا حکومت بداند و حال آن‌که دین وسیله نجات و عامل بیداری بخش و جنبش‌های رهایی بخش است، و یا مانند افکندن قرآن در کثافات یا پاره یا تیر باران کردن آن. این شبهه از سوی برخی از دگراندیشان این‌گونه تقویت می‌شود که در مهم‌ترین منبع حقوق اسلامی، یعنی در «قرآن کریم، اگرچه تغییر ایمان به کفر مذموم دانسته شده، اما تنها از عاقبت سوء اخروی آن‌ها خبر داده و هیچ مجازات دنیوی از قبیل اعدام و حبس ابد برای ارتداد تجویز نشده است، علاوه بر آن‌که مجازات اخروی پیش بینی شده در برخی آیات (50) تنها شامل آن‌هاست که از سر عناد و لجاج در عین این‌که حق را می‌شناسند آن را زیرپای می‌گذارند؛ یعنی مرتد عملی و سیاسی نه مرتد نظری و علمی، آنان که ندانسته و به واسطه جهل، عقیده باطلی انتخاب کرده‌اند حتی در آخرت نیز مجازات نمی‌شوند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.