Skip to main content
فهرست مقالات

نامه ای از یک خواننده

(2 صفحه - از 43 تا 44)

کلید واژه های ماشینی : خواننده ، اسم مفعول ، اسم مفعول‌ساز به ریشهء ماضی ، معنی ، ریشهء ماضی فعل ، مصدر ، واژه ، زبان ، Case ، افت ریشهء ماضی

خلاصه ماشینی:

"اما متأسفانه از منظور ساختار دستوری زبان فارسی این واژه‌ کاملا نادرست است،زیرا: 1-ظاهرا مؤلف محترم افته را معادل افتاده،گرفته‌اند و ازاین‌رو با ارائهء نمونه‌هایی که در آنها افتاده به معنی‌"اتفاق افتاده‌"است،نتیجه گرفته‌اند که می‌توان‌ به جای‌ case افته بکار برد اما چنانچه در ذیل می‌بینید نمی‌توان از افته به جای افتاده‌ استفاده کرد. 2-"ه‌"غیر ملفوظ در پایان کلمات در زبان فارسی امروز عمدتا در سه معنی بکار می‌رود: الف-برای نسبت و مقدار،مانند:یک ماهه،یکساله ب-برای معرفی کردن نکره،مانند:پسره،زنه،مرده ج-برای ساختن اسم مفعول،مانند:گفته،شنیده چون مؤلف افته را به معنی اتفاق افتاده بکار برده‌اند،پس‌"ه‌"پایانی کلمه‌"ه‌" اسم مفعول‌ساز است. اما اگر به جای‌ "افتاده‌"،"فتاده‌"یا به جای‌"افتاد"،"افتد"بکار برده‌اند،آیا نمی‌توان به جای‌ "افتاده‌"افته نیز بکار برد؟ 4-خیر،همان‌طور که گفتیم‌"ه‌"اسم مفعول‌ساز به ریشهء ماضی فعل افزوده می‌شود."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.