Skip to main content
فهرست مقالات

تأملی درباره نسبی گرایی معرفتی

نویسنده:

مترجم:

(32 صفحه - از 89 تا 120)

کلید واژه های ماشینی : نسبی‌گرایی، گزاره، صدق، باور، زمین، خورشید، حقایق، واقعیت، نگرش، دیدگاه

خلاصه ماشینی:

"از سوی دیگر اگر نسبی‌گرایی از نوع «صدق ـ برای ـ من» را بپذیریم باید توضیح دهیم که چرا تمایز اساسی فوق از چنین مقبولیت گسترده و الزام‌آوری برخوردار است؟ و چه لزومی دارد موضعی را که براساس آن، هیچ‌یک از باورهای ما تکذیب شدنی نیستند، جدی بگیریم؟ در اینجا یکی از پاسخ‌های ممکن آن است که باورهای کاذب و حقایق مجهول [= گزاره‌های صادق مجهول] (unknow truth) صرفا هنگامی مثال‌های نقض (counter-examples) به‌شمار می‌آیند که شما با فرض نادرست بودن نسبی‌گرایی بحث را آغاز کنید. به‌نظر می‌رسد این واکنش آنان با خود نسبی‌گرایی سازگار نیست، چگونه نسبی‌گرایان می‌توانند به‌طور سازوار معتقد باشند که مخالفان آنان دچار اشتباه شده‌اند؟ آیا این مستلزم آن نیست که بالاخره چیزی وجود دارد که به‌طور غیرنسبی (non-relatively)، درست یا نادرست است یعنی چیزی که بعضی از ما واقعا درباره آنها باور کاذب داریم؟ این اشکال را می‌توان کمی گسترده‌تر مطرح ساخت. آیا اگر خود نسبی‌گرایی از نوع «صدق ـ برای ـ من» در قالب یک گزاره بیان شود به‌منزله اظهارنظری خواهد بود که با قطع نظر از آنچه که مردم ممکن است فکر کنند بدون هیچ دغدغه‌ای صادق است؟ به‌بیان دیگر، هنگامی که نسبی‌گرایان می‌گویند همه حقایق [= گزاره‌های صادق [نسبی هستند آنها مطمئنا باید برای ادعای خود کلیت مناسبی قایل باشند ـ هرچند هیچ‌کس واقعا به آن معتقد نباشد. نسبی‌گرایان با یک معما (dilemma) مواجه می‌شوند: «آیا آنها می‌پذیرند که زمین، خورشید، ماه و بقیه چیزها، مستقل از آنچه مردم ممکن است بیندیشند وجود دارند یا نه؟ اگر بپذیرند آنگاه دچار تناقض شده‌اند چراکه پذیرش مزبور، مستلزم آن است که بپذیریم حقایقی درباره جهان وجود دارد که به آنچه برای برخی انسان‌ها صادق به‌نظر می‌آید وابسته نیست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.