Skip to main content
فهرست مقالات

روش آموزش ریاضی در مدارس دوره ابتدایی ژاپن

نویسنده:

ISC (18 صفحه - از 107 تا 124)

کلید واژه های ماشینی : کلاس درس ، معلمان ، معلمان ، فعالیت‌های آموزشی کلاس درس ریاضی ، آموزش ، فرایند یاددهی ، دانش‌آموزان ، روش آموزش ریاضی معلمان ژاپنی ، ژاپن ، ژاپن

در سراسر جهان و پرورش در دور ابتدایی با هم شباهت هایی دارند ولی مقایسه میزان موفقیت‌های یکی نسبت به دیگری، پژوهشگران آموزشی را عوامل گونا گون و از آن جمله به روش‌های به کار رفته در آموزش و پرورش مدارس ابتدایی کشورهای مختلف جهان متوجه می‌سازد. هدف این مقاله بیان روش‌هایی است که معلمان و دانش آموزان ژاینی را در ارتباط با یک ‌دیگر یاری می‌دهد تا آموزش اثربخشی را در کلاس درس ریاضی سازمان‌دهی کنند و به پیشرفت‌های تحسین برانگیزی در مسیر هدف‌های آموزشی دست یابند. روش‌هایی که در آموزش ریاضی بیشتر بر پایه فهم مساله استوار است و به جای تمرکز برروش سخنرانی معلم، بر روش مباحثه‌ای دانش آموزان متمرکز شده است و کوشش می‌کند تا بیش از توجه به هدف‌ها و انتظارهای یاد دهنده بر توانای‌ها، نیازها و فعالیت های یادگیرنده در فرایند یاددهی – یادگیری توجه و تاکید کند. معلمان مدارس ابتدایی این در روش آموزش ریاضی از تهیه طرح درس و اجرای آن در کلاس درس گرفته تا بازینی و ارزش‌یابی فعالیت‌های آموزشی، فرصت‌هایی را برای اندیشیدن دانش آموزان فراهم می‌سازند. در واقع، توجه به امکان تفکر دانش راهنمای اصلی معلمان در فرایند یاددهی - یادگیری است. در این مقاله نگارنده کوشش می‌کند ابتدا ساختار فعالیت‌های آموزشی کلاس درس ریاضی دوره ابتدایی در ژاین را ترسیم کند. آن گاه با تبین یک نمونه عینی از کلاس پنجم ابتدایی در درس آموزش مفاهیم پایه هندسه، روش آموزش ریاضی معلمان ژاپنی را تجزبه و تحلیل کند و سپس به معرفی برخی از مهم‌ترین روش‌های توجه و تآکید بر تفکر دانش آموزان در جربان آموزش ریاضی بپردازد. در این بخش ابتدا طرح درس معلم در درس ریاضی، ویژگی های آن و جایگاه تفکر دانش آموزان در آن توصیف می‌شوند. به دنبال آن، فرایند آموزش و فرصت‌هایی که معلمان رای اندیشدن دانش‌آموزان فراهم بررسی قرار می‌گیرند و روش‌های معمول معلمان زاینی تجزبه وتحلیل می‌شوند. در پابان، درباره روش‌های ارزش بای آموزشی از کلاس درس ریاضی و نقش خود اندیشی و دازتات گروهی دانش از فرایند یاددهی - یادگیری در ارزیایی جریان آموزش سخن به میان می‌آید. این مقاله را آقای دکترمخمدرضا سرکارآرای، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی براساس پژوهش‌های خود در نظام آموزش و پرورش ژاپن تهیه کرده و در اختیار فصلنامه تعلیم و تربیت قرار داده‌اند که به این وسیله از ایشان تشکر می‌شود.

خلاصه ماشینی:

"آنها به جای این که نقش خود را در حد تأیید یا رد پاسخ‌های دانش آموزان در کلاس درس‌ پایین بیاورند،به فراهم آوردن زمینه‌های لازم برای تبادل نظر و تعامل میان دانش آموزان در ارتباط با مسأله،فهم آن و یافتن راه‌های مناسب برای حل آن معطوف می‌دارند و براین مهم‌ تأکید می‌کنند که فقط پاسخ مسأله کافی نیست؛و چرایی‌ها و چگونگی‌ها نیز در فرایند حل‌ مسأله بسیار مهم و حیاتی هستند(3،6،7 و 9). در این فرایند،آن‌چه بیش از همه مورد توجه جدی قرار می‌گیرد،تهیهء طرح درس به شکلی است که امکان و فرصت تفکر را به دانش آموزان می‌دهد و واقعا به‌ عنوان یک راهنمای عملی در ترغیب دانش آموزان به تفکر بیشتر در مسائل ریاضی و یافتن‌ راه حل‌های مختلف به آنها کمک می‌کند. *فرصت برای فکر کردن؛ارائهء فرصت کافی به دانش آموزان در کلاس درس و زیر نظر معلم برای‌ اندیشیدن دربارهء مسأله ارائه شده و کوشش برای یافتن راه حل مناسب معلمان ژاپنی در تدریس و حل مسائل ریاضی در کلاس درس بیش از کمیت به کیفیت‌ جریان آموزش و حل مسأله توجه دارند. معلمان و دانش آموزان این کار را به صورت مشارکتی انجام می‌دهند و می‌کوشند برای سؤالات زیر پاسخ‌های مناسب پیدا کنند: -چه فعالیت‌هایی برای کمک به یک دیگر در کلاس درس باید انجام دهیم؟ -در این هفته،مهم‌ترین نکتهء آزار دهنده در کلاس درس چه بود؟ -چگونه می‌توانیم کلاس درسی دوست داشتنی داشته باشیم؟ -چگونه می‌توانیم کلاس درس بهتری را سازمان‌دهی کنیم؟ اندیشیدن به سؤالات یاد شده و ارائهء پاسخ‌های گوناگون در واقع نوعی انتقاد از خود21 را در میان دانش آموزان و معلم به وجود می‌آورد و سبب می‌شود که دانش آموزان مسؤولانه‌تر با فعالیت‌های آموزشی کلاس و مدرسه روبه‌رو شوند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.