Skip to main content
فهرست مقالات

آزادی بیان در اسلام

نویسنده:

(23 صفحه - از 30 تا 52)

کلید واژه های ماشینی : اسلام، پیامبر، آزادی بیان، انسان، سیره، حق، عقیده، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله، مناظره، دین

آزادی موهبتی است الهی که خدای متعال به انسان عطا فرمود اما از آنجا که انسان موجودی ضعیف است، برای او هم حجت درونی (عقل) و هم حجت بیرونی (پیامبران) قرار داد تا انسان را به سوی کمال و اهداف عالیه الهی رهنمون سازند ولی در عین حال بشر در انتخاب راه صواب و خطا آزاد است. در این مقاله نویسنده با استفاده از آیات، روایات، سیره پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و ائمه علیهم‌السلام ثابت می‌کند اسلام نه تنها به پیروان خود، آزادی اظهار عقیده در تمامی عرصه‌های عقیدتی، سیاسی و اجتماعی را می‌دهد و کتمان حق را حرام و بیان حقایق را برای مردم واجب می‌داند بلکه برای غیر مسلمانان قائل به آزادی بیان می‌باشد و در این راستا در برخورد با اندیشه‌های مخالف اسلام، دستور می‌دهد که با حکمت، موعظه حسنه و جدال احسن با آنها مناظره شود. اسلام علاوه بر آزادی نطق و بیان، آزادی قلم را نیز در این ردیف قرار داده است که البته آزادی قلم آمیخته با آزادی نطق و بیان می‌باشد و هر یک ملازم دیگری است. باید توجه داشت که اسلام در عین حالی که آزادی بیان و قلم را برای همگان، در جامعه اسلامی پذیرفته است ولی حدود و مقرراتی را برای آن مشخص کرد تا جامعه دچار هرج و مرج نگردد.

خلاصه ماشینی:

"در این مقاله نویسنده با استفاده از آیات، روایات، سیره پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و ائمه علیهم‌السلام ثابت می‌کند اسلام نه تنها به پیروان خود، آزادی اظهار عقیده در تمامی عرصه‌های عقیدتی، سیاسی و اجتماعی را می‌دهد و کتمان حق را حرام و بیان حقایق را برای مردم واجب می‌داند بلکه برای غیر مسلمانان قائل به آزادی بیان می‌باشد و در این راستا در برخورد با اندیشه‌های مخالف اسلام، دستور می‌دهد که با حکمت، موعظه حسنه و جدال احسن با آنها مناظره شود. از نصوص دینی که به طور خلاصه بدان اشاره شد، به این نتیجه می‌رسیم که از دیدگاه اسلام، آزادی بیان، حتی برای ملحدان و منکران دین، امری روشن و بدیهی است و همه افراد، مجازند در برابر منطق اسلام به بحث و استدلال بپردازند و نظر خود را ارائه دهند و ابراز اندیشه و عقیده از جانب هر کس که باشد محترم است و مسلمانان موظف به برخورد صحیح و نیکو با سخنان و عقاید مخالف می‌باشند. در زمان امام باقر و امام صادق و امام رضا علیهم‌السلام ، که تقریبا محیطی آزاد برای گسترش معارف اسلامی پدید آمده بود و امامان، فرصتی را در راه نشر فرهنگ اسلام و تفسیر قرآن پیدا کرده بودند، افراد گوناگونی را، از غیر مسلمانان، مشاهده می‌کنیم که آزادانه در محضر آنان رفت و آمد می‌کردند و به بحث و تحقیق، درباره عقیده خود می‌پرداختند و سؤالات و شبهات خود را با کمال آزادی در آن مجالس مطرح می‌کردند و ائمه نیز، با متانت و احترام، به آنان پاسخ می‌گفتند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.