Skip to main content
فهرست مقالات

رساله ایقاظ النائمین و ایعاظ الجاهلین

نویسنده:

مترجم:

(19 صفحه - از 97 تا 115)

کلید واژه های ماشینی : ترجیع ، غنائی ، لهوی ، موسیقی ، حدیث ، قرآن ، صوت حسن ، روایات ، غناء لغوی و غناء لغوی ، لفظ

خلاصه ماشینی:

"[غناء لغوی و غناء لغوی و لهوی اینک در توضیح این مدعا و تأکیدی بر آنچه تاکنون گذشت، می‌گوییم:ما قائلین و پیروان قول به تفصیل در باب غناء، معتقدیم که آنچه به عنوان غناء در شرع حرام شده آن نوع از اصوات و آوازهای لهوی می‌باشد که توسط کنیزکان و خوانندگان ماهرو کاسب در مجالس اهل فسق و معصیت، همراه با آلات و سازهای موسیقی مانند دف و تنبک و غیر آنها، (نواختنی لهوی متناسب با همان آوازها)اجراء می‌شده، ولی برخی غناء حرام را همان غناء به معنای لغوی آن یعنی صوت ترجیع‌دار طرب‌انگیز گرفته‌اند، و حال آنکه حقیقت امر چنین نیست و حدیث ابن سنان، ادعای ما را تصدیق و گفتار کسانی را که برای غناء تفصیلی قائل نشده و آن را به معنای لغوی تحریم کرده‌اند، تکذیب می‌کند؛زیرا اولا امر نبی اکرم- صلی الله علیه و آله-به قرائت قرآن با اصوات و الحان‌ عرب، از دو حال بیرون نیست:یا مراد حضرت از «الحان»صوت بدون هیچ گونه ترجیعی است!یا اینکه مقصود صوت با ترجیع خاصی می‌باشد. بنابراین، چه عناصر فیزیکی صدا یعنی کشش و تحریر و چه عناصر اصلی تأثیرگذار یعنی لحن و ایقاع، مطابق قصد و انگیزه خواننده و نوازنده شکل می‌گیرد، اگر خواننده اهل فسق و لهو باشد بالتبع در مجلس لهو، با انگیزه لهو و به گونه و شیوه لهوی برای جلب نظر اهل لهو می‌خواند و می‌نوازد ولی اگر او اهل فسق و فجور نباشد بالتبع، به انگیزه لهوی و در مجالس عیش و نوش نمی‌خواند، بلکه مستعمان مجلس او، موسیقار را بر سر ذوق آورند و به قول سعدی: نگویم سماع ای برادر که چیست؟ مگر مستمع را بدانم که کیست؟ (28)-با توضیح کوتاهی که در تعلیقه پیش دادیم معنای حدیث عبد الله بن سنان و تفصیلی که سید ماجد ذکر کرده، روشن‌تر می‌گردد، زیرا ترجیع و مدهم مانند لحن و ایقاع، دارای حالات و اندازه‌ها و فواصل زمانی مطبوع و دل‌پسند هستند که می‌توان با تغییراتی در آنها با همان انگیزه خاصی که ذکر شد، مخاطب آن را ارضاء کرد."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.