Skip to main content
فهرست مقالات

و نگاهی به غزل بیدل: می رود صبح و اشارت می کند

ناقد:

(3 صفحه - از 13 تا 15)

کلیدواژه ها :

انتظار ،برق ،شرار صبح ،آرزو ،هنجار نحوه‌ی زبان

کلید واژه های ماشینی : بیدل ، غزل ، غزل بیدل ، صبح ، شعر بیدل ، برق ، معنی بیت ، شاعر ، نگاه ، بیدل دهلوی

یکی از درس‌های ادبیات غنایی دوره‌ی پیش‌دانشگاهی غزل«اشارات صبح» از بیدل دهلوی(1054-1133 ق)است.این غزل به قصد معرفی سبک هندی به‌ دانش‌آموزان در کتاب آمده است.مؤلف می‌کوشد در این مقاله،ضمن تشریح بیت‌بیت‌ این غزل،به جنبه‌های زیبایی شناختی و سبکی آن،به اساتناد منابع معتبر،اشاراتی‌ داشته باشد.مقاله با حذف شواهد و مثال‌های جانبی از نظرتان می‌گذرد.

خلاصه ماشینی:

"2. آرزوهای دو عالم دستگاه‌ از کف خاکم غباری بیش نیست دکتر شفیعی کدکنی،در کتاب شاعر آیینه‌ها می‌گوید:«شعر بیدل معماری جدیدی‌ است با هندسه‌ی ویژه‌ی خویش. اگر کسی‌ بتواند مهره‌ی واژه‌ها را،از نظر ساخت‌ نحوه‌ی،سر جای اصلی خود بنشاند شاید به‌ منظور شاعر پی ببرد: برمی‌گردیم به بیت غزل: آرزوهای دو عالم دستگاه‌ از کف خاکم غباری بیش نیست آرزو: در نظر بیدل آرزو یک خواست‌ نابه‌جا و متعلق به هوا و هوس است؛لذا برداشت‌های شاعر از آرزو بیش‌تر جنبه‌ی منفی‌ دارد. )دکتر شفیعی نیز در یک جا از این مبحث سخن گفته‌ است،او مثالی می‌زند: حیرت دمیده‌ام گل داغم بهانه‌ای است‌ طاووس جلوه‌زار تو آیینه خانه‌ای است» او می‌گوید:«از یک‌یک اجزای این شعر می‌توان‌ لذت شعری و هنری برد و می‌توان عناصر تشکیل‌دهنده‌ی معنی را،جداجدا دریافت؛اما بر روی هم مجموع قصد گوینده معلوم نیست."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.