Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی دیگر به دائرة المعارف بزرگ اسلامی

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : هند، تذکره، شاه، آشتیانی، تاریخ، آصف خان، حکیم، لاهوری، صائب، هندوستان

خلاصه ماشینی:

"(8) 12-در همان مقاله، ص 421 ستون 1 س 1 و س 5-6، میرزا قوام الدین جعفر قزوینی(آصف خان سوم)متخلص به جعفر را«شاعر پارسی گوی هند»معرفی کرده و نوشته‌اند: «غزلیات وی غالبا رنگ عاشقانه دارد و به شیوه معروف به‌ سبک هندی نزدیک است. » الف-شاعر پارسی گوی هند امیر خسرو دهلوی، فیضی آگره‌ای، غنی کشمیری، منیر لاهوری، ناصر علی سرهندی و بیدل عظیم آبادی را گویند؛نه میرزا جعفر آصف خان قزوینی را که در زمان شاه اسماعیل ثانی(984-985 ق)از ایران به هندوستان رفته و پیش از مهاجرت هم به شاعری معروف و موصوف بوده است. » (12) نوعی خبوشانی گوید: ایا نسیم چمن مولد آله آباد که پاسبان بهشتی و رازدار بهار 16-در ص 450 ستون 2، آقا احمد علی فرزند شجاعت علی بنگالی را که روز دهم شوال 1255 ق در داکا ولادت یافته است، به اعتبار اینکه نیاکان او در زمان نادرشاه به هندوستان رفته و ساکن آن دیار شده بودند، «از ادبای ایرانی مقیم هندوستان»نوشته‌اند، و در همین کتاب چنانکه گذشت، میرزا جعفر آصف خان قزوینی را«شاعر پارسی‌گوی هند»مرقوم داشته‌اند. زیرا فتحپور در زمان بابر وجود نداشته، و چنانکه در ص 532 ستون 2 آمده است، در سال 979 به فرمان نواده‌اش جلال الدین اکبر در ناحیه سیکری بنیاد شده است. سرانجام به سال هزار و شصت هجری در کشمیر بدرود زندگی گفت و ابو طالب کلیم همدانی که همانجا می‌زیست، قطعه‌ای تاریخی در رثای وی سرود که بیت آخرش این است: ز دل تاریخ فوتش خواستم، گفت طبیب درد دلها از میان رفت-1060 تقی اوحدی که هنگام تألیف عرفات العاشقین(1022- 1024 ق)جوانی او را دریافته بوده، درباره وی نوشته است: «..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.