Skip to main content
فهرست مقالات

نکاتی از نخستین کتاب بدیع به زبان فارسی

نویسنده:

(8 صفحه - از 106 تا 113)

کلید واژه های ماشینی : کتاب ، ترجمان البلاغه ، دکتر شفیعی کدکنی ، انتشارات بنیاد فرهنگ ایران چاپ ، استاد دکتر شفیعی کدکنی ، معنی ، ترک ، کلمه ، تصحیح ، بنیاد فرهنگ ایران

خلاصه ماشینی:

"[لغت‌نامه دهخدا، حرف دال بخش دوم صفحه 46 که چند بیت از سوزنی به عنوان شاهد آورده، که یکی از آن شواهد چنین است:دفتر بی‌مدح تو دف‌تر استدر طرف نارد کسی را دف‌تر]ص 13 س 13:روزی درخش تیغ تو بر آتش اوفتادآتش ز بیم گشت به سنگ اندرون نهاناین بیت در صفحه 93 سطر 9 تکرار شده است:دکتر شفیعی کدکنی نوشته‌اند:اصل ذرخش است یعنی در اول کلمه قابل تأمل است، حداقل یادآوری آن ضرورت دارد، برای مباحث فقه اللغوی-فرهنگنامه قرآنی صفحات 223 و 832 دیده شود. بنده را عقیده بر این ایت که در این شریطه باید کلمه(زی)از آخر مصراع حذف شده باشد؛یعنی بیتن بدین گونه است:شاها تو بزیر فر یزدان زیبدخواه تو زیر دست آهرمنص 15 س 3:تا پیل مر سپه را بر توذ تو ذه کردبنگر که زود بر همه را پاک زوذه کردبخش زمانه بد علم جان جلیل راببرید تار و پوذ همه پاک پوذه کرداین پادشا بتاختن سود رفته بودمر تا زننده را طمع سوذ سوذه کرددر لغت‌نامه به نقل از فرهنگ نفیسی(تود)به معنی(کوه)آمده است، و در نسخه طبع مرحوم قویم به جای(تود)از کلمه(طود)استفاده شده که آن هم در فرهنگ‌ها به معنی(کوه)است. ص 23 س 11:هر آنگه کجا آورد پارسی‌هاتماند همی با کسی پارساییبنا رحمت ای خوب ترک نو آییندرآورد در صبر من بی‌نواییدر کتاب المعجم(چاپ مرحوم مدرس ص 343)در ذیل اشتقاق گوید:و اقتضاب خوانند، چنانکه گفته‌اند(شعر)نوای تو ای خوب چهر نو آییندرآورد در کار من بی‌نواییرهی گوی خوش ورنه بر راهوی زنکی هرگز مبادم ز عشقت رهاییز وصفت رسیدست شاعر به شعریز نعتت گرفته است راوی رواییولی در نسخه اصل ترجمان البلاغه به جای(نوای تو)، (بنا رحمت) آمده است و مرحوم آتش در مقدمه ترکی سعی کرده است برای این کلمه توجیخی بیابد که این(بنا رحمت)ترکی است که نقل آن(به قول مرحوم بهار)کرا نکند."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.