Skip to main content
فهرست مقالات

تئاتر آیینه، شیوه ای از مردم شناسی

نویسنده:

مترجم:

(14 صفحه - از 46 تا 59)

خلاصه ماشینی:

"Layiwola/Translated by:Leila Montazeri پیش‌درآمد این مقاله به بررسی دو موضوع می‌پردازد:نخست،این‌که آیین‌ها آثاری ویژه و غیر معمول تولید می‌کنند که‌ گرچه غلط و ساختگی‌اند،ولی منطق آن‌ها باید به عنوان یک ویژگی ذهنی پذیرفته شود:دوم،این ذهنیت، روش‌شناسی آیین را مطابق کالبد و نظریه‌ی فرهنگ ارائه می‌دهد. از آن‌جا که برای آن مردم‌ انتخاب یک نماینده غیر ممکن بود(چون اقوام‌ مختلف با یکدیگر متحد نبودند)از این زمان، زمزمه‌های انتصاب یک رهبر میان آنان پیچید و عاقبت کینجکتایل در لباس یک پیشگو به‌ رهبری رسید وادعا کرد که توسط«هونگو» خدای رودخانه به او الهام شده است. یا قرار است باشند-اما معیار حضور دیالوگ یا مشارکت تماشاگران به تنهایی برای تمایز آیین و تئاتر آیینی کافی نیست. بزرگداشتی برای برندگان این مسابقه برگزار و از آن‌ها قدردانی عمومی می‌شد و آن‌ها افتخار و حرمت،شهرت همگانی و البته جایزه‌ی نقدی کوچکی را دریافت می‌کند: «خاستگاه‌های تئاتر آیینی سروده‌های مذهبی و رقص‌هایی بود که توسط یک سرآهنگ و گروه همسرایان خوانده می‌شد. (تامبیا،1979) با این‌همه،لوی اشتراوس پس از تامبیا این بحث را گامی به پیش می‌برد و مدعی می‌شود که تنش و بی‌ثباتی در پایان مسابقه و نمایش، بیش از رویداد آیینی است و همین،تفاوت عمده‌ی میان آیین و تئاتر را برای آن دو به همراه می‌آورد. با این‌همه،آن‌ها همچنان اشتیاقی مهیج برای حل بحران و آشفتگی داستان دارند و این نکته مبنای برتری تئاتر آیینی است که ورگر نیز به آن اشاره می‌کند: «آیین در بیش‌تر فرهنگ‌ها همنشین گونه‌های متنوع نمایشی تعریف شده است که اغلب به وسیله‌ی ساختاری دراماتیک نظام‌ می‌یابد."

کلید واژه های ماشینی:

تئاتر ، آیین ، تئاتر آیینی ، نمایش ، مردم‌شناسی ، درام ، رقص ، تماشاگران ، مسابقه ، بازیگر


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.