Skip to main content
فهرست مقالات

(از صاحب بن عباد تا محتشم کاشانی) ادبیات عاشورا

نویسنده:

(8 صفحه - از 59 تا 66)

کلید واژه های ماشینی : اشعار ، مراثی ، شیعه ، حضرت امام حسین علیه‌السلام ، قصیده ، حضرت امام حسین علیه‌السلام اشعاری ، شیعیان ، مدح ، قرن ششم ، ادبیات عاشورا

خلاصه ماشینی:

"مدح مذهبی و مرثیه‌سرائی در قرن‌های ششم تا هشتم هجری قمری در ادبیات فارسی، شعله‌های تابناک مرثیه‌های مذهبی در قرون ششم تا هشتم به خوبی ملاحظه می‌گردد، به بیانی دیگر: در قلمرو شعر کهن این سه قرن کمتر شاعری را می‌توان یافت که قصیده یا ترکیب‌بند و ترجیع‌بندی را در ستایش پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و ائمه معصومین علیهم‌السلام نسروده باشد و چنین به نظر می‌آید که شاعران، این کار را زکاة طبع و قریحه خود به شمار می‌آورده‌اند، واز انجام آن، به عنوان یک وظیفه محتوم دینی غفلت نداشته‌اند، نعت رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و مدح ائمه معصومین علیهم‌السلام (که غالبا پس از توحیدهای آغازین در منظومه‌های شاعران قدیم وجود دارد) و تجلیل‌های خردمندانه‌ای که سرایندگان راستین ما، از مکارم اخلاقی بزرگان دین و دانش به عمل آورده‌اند، مبین حق دوستی و کمال‌طلبی آنان می‌تواند باشد در آثار شعر کهن فارسی، بعد از حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ، از حضرت امام علی علیه‌السلام ، به عنوان عالی‌ترین نمونه تربیتی واخلاقی اسلام و جامع جمیع صفات پسندیده انسانی یاد شده و با سروده‌های نغز و آموزنده، تجلیل به عمل آمده است. که ضمن آثار آنان، قصائدی در ذکر مناقب یا مراثی اهل بیت علیهم‌السلام دیده می‌شود و حتی بعضی از آنان مانند حسن کاشانی آملی (که ذکر او قبلا گذشت) تنها به مدح و منقبت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و خاندانش علیهم‌السلام زبان گشوده‌اند و پیداست که در قرن نهم و دهم به تدریج بر شمار این‌گونه اشعار افزوده شده است و چنانکه در مقالات بعدی اشاره خواهد شد خواهیم دید که نظم منظومه‌های طولانی هم، به وسیله شاعران این دوره آغاز گردیده است."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.