Skip to main content
فهرست مقالات

این راه به سرسری بسر می نشود/ نقدی بر تصحیح «دیوان رباعیات اوحد الدین کرمانی»

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : رباعیات، دیوان رباعیات اوحدالدین کرمانی، ابومحبوب دیوان رباعیات اوحدالدین کرمانی، دیوان، احمد ابومحبوب دیوان رباعیات اوحدالدین، دیوان رباعیات، شعر، نزهة‌المجالس، قافیه، مصحح

خلاصه ماشینی:

"ـ ملک طلبش به هر سلیمان ندهند (ش 395) ـ بر سنگ قناعت ار عیاری داری (ش 574) ـ گفتم که یکی روز بپرسم خبرش (ش 1268) ـ دل بر سر عهد استوار خویش است (ش 1418) ـ ای دل ز غمش که گفتیت چون خون شو (ش 812) (30) در دیوان شرف‌الدین شفروه از شاعران قرن ششم هم تعدادی از رباعیات منسوب به اوحدالدین یافت می‌شود: ـ در دایره وجود موجود تویی (ش 7) ـ گر عاشقی ای سرزده عشوه‌پرست (ش 916) ـ ای دلشدگان رخت به بستان آرید (ش 1445) ـ نه مهر تو در دل حزین می‌گنجد (ش 1745 ملحقات) ـ ای دل به در دوست تولا می‌کن (ش 1794 ملحقات) (31) تعدادی رباعی مشترک هم میان اوحدالدین و سنایی وجود دارد: ـ هرگه که مقدم به مقالات شوی (ش 440) ـ تا در طلب مات همی گام بود (ش 950) ـ نارفته ره صدق و صفا گامی چند (ش 641) ـ هر خوش پسری را حرکاتی دگر است (ش 1111) ـ این جلوه‌گری به خلق جاهی دگر است (ش 1279) ـ خطی که بر آن عارض چون مه کردند (ش 1761) (32) رباعی زیر را مؤلف نزهة‌المجالس به اسم سنایی آورده اما در دیوان او نیست: ـ عاشق شوی و از دل و جان اندیشی (ش 1065) (33) در دیوان تعداد دیگری از شاعران قرن ششم هم رباعیاتی هست که به اوحدالدین منسوب شده است: ـ محکوم قضا که بنده خوانند او را (ش 221) ـ دردا که ز عمر مایه سود نماند (ش 1028) از اثیر اخسیکتی است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.