Skip to main content
فهرست مقالات

«شعر تر «قدسی

نویسنده:

ISC (11 صفحه - از 144 تا 154)

کلید واژه های ماشینی : شعر ، دیوان ، مصحح ، فارسی ، قصیده ، شعر سبک هندی ، شاعران سبک هندی ، تصحیح ، سبک هندی ، دیوان حاجی محمدجان قدسی مشهدی

خلاصه ماشینی:

"اما کاتب یکی از نسخ دیوان در بالای همین قصیده این عنوان آورده است: این قصیده را در هرات حسن خان طرح نموده بود و حاجی چند بیت گفته بودند که خبر فوت پسر ایشان رسیده، از درد و الم خود از فوت فرزند گفته‌اند و گریز به مدح امام زده (4) . اگر چنین باشد، آیا صورت مضبوط چهار نسخه را رها کردن و به ضبط ذوقی روی آوردن در تصحیح انتقادی جایز است؟ بیت مورد بحث، با توجه به ضبط چهار نسخه مورد استفاده مصحح ارجمند، به این صورت در می‌آید: لازمه مدح تو گر ز بشر آمدی من هم می‌کردمی پاره‌ای از وی ادا این ضبط، به لحاظ وزن و معنی، چه عیب و نقصی دارد؟ به این بیت از قصیده‌ای دیگر توجه کنید: کسی به مذهب عشاق درد دین دارد که کرده بهر بتان دین خویش کبش فدا (8) در پای صفحه، مصحح نسخه بدل‌ها را به این گونه نقل کرده است: «ل، کک: کیش و دین خویش... اما مصحح بیت زیر را «بی‌نسبت» شمرده و مثال آورده است (مقدمه، ص14): شاید چو یاد تشنه لب کربلا کند در کام خضر گر شود آب بقا گره مصحح، در ذیل این بیت، آورده است: «ک، ج: در شود، ظاهرا سهو کاتبان بوده است و نمی‌توانیم مصراع را به صورت: در کام خضر در، شود... در همین بخش از مقدمه مصحح (ص30)، درباره نوعی از کاربرد «بگو» و «مگو» در شعر قدسی نیز چنین اظهار نظر انتقادی شده است: در آغاز بیت زیر، «مگر» به‌خوبی می‌تواند جایگزین «بگو» شود و خللی در معنی راه نمی‌یابد: بگو ز دامن من درد دست بردارد وگرنه دست من وجیب درد روز شمار ..."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.