Skip to main content
فهرست مقالات

جشن نامه همایون خرم: ای آشنا! راز دل بشنو

مصاحبه شونده:

مصاحبه کننده:

کلید واژه های ماشینی : موسیقی ، رادیو ، استاد همایون خرم ، رضا یکرنگیان ، موسیقی ایرانی ، آهنگ ، استاد صبا ، برنامه ، جشن‌نامه همایون خرم ، ارکستر

خلاصه ماشینی:

"(به تصویر صفحه مراجعه شود) *همایون خرم در زمانی که نزد استاد ابو الحسن صبا موسیقی می‌آموخت قبل از این‌که کتاب سو را شروع کنم،هنگامی که در کتاب دوم،«دستگاه نوا»را می‌زدم-«دستگاه نوا»و«راست پنجگاه»آخرهای ردیف دوم ایشان است-روزی‌ به من گفتند:باباجان برو رادیو،امتحان بده-آقای صبا از روز اولی که شاگرد ایشان‌ شدم تا آخر،به من«باباجان»می‌گفتند-گفتم:بنده؟،فرمودند:بله. می‌خواستم بدانم که آیا باز هم‌ چیزهای دیگری هست که بدانم،به این دلیل مجددا گفتم:«استاد تمام است؟» استاد صبا که پافشاری مرا در تعلیم دیدن و یاد گرفتن بیشتر دیدند گفتند:«حالا باید معرفت موسیقی ایرانی را یادبگیری و بشناسی. بعد از سال 1320 تا 1336-که فوت کردند-در این 16 سال هم رادیو ایشان را برای تکنوازی در برنامه‌های گوناگون رها نمی‌کرد و هم آقای روح الله خالقی ارکستر انجمن موسیقی ملی را تشکیل داده بوند و مرحوم صبا هم ویولون اول و تکنواز آن‌ ارکستر بودند. سؤال من این است آیا قبل از اجرای آهنگی از ساخته‌های‌ خودتان،آن آهنگ را نزد استاد صبا هم اجرا کرده بودید تا نظر ایشان را بدانید؟ همایون خرم:در حقیقت نه،این کار را نمی‌کردم. روزی در این مورد با استاد عباس خوشدل صحبت می‌کردم-چون ایشان در زمینه‌ی موسیقی بدون کلام هم آثاری ساخته‌اند-و پرسیدم چرا کارهایتان‌ -همان موسیقی بدون کلام-را اجرا نمی‌کنید،ایشان فرمودند که بخش‌ خصوصی حاضر به سرمایه‌گذاری برای آثار موسیقی بدون خواننده نیست زیرا معتقد است که کار،فروش نمی‌رود و برگشت سرمایه ندارد."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت)