Skip to main content
فهرست مقالات

فرهنگ و هویت ایرانی/ نقد و نظری بر کتاب: «شاهنامه فردوسی و فلسفه تاریخ ایران»

نویسنده:

(4 صفحه - از 2 تا 5)

کلید واژه های ماشینی : شاهنامه فردوسی و فلسفه تاریخ ، فلسفه تاریخ ، فردوسی و فلسفه تاریخ ایران ، دین ، حماسه ، قوم ، روح ، ایرانی ، آیین زرتشت و دین اسلام ، فرهنگ و هویت ایرانی

خلاصه ماشینی:

"ثاقب‌فر با استفاده از اندیشه هگل در خصوص آگاهی،مادی شدن آگاهی و خودآگاهی تاریخی و مفهوم محوری روح یا ایده مطلق‌ هگل می‌نویسد:در واقع،آنچه در جامعه انسانی و تاریخ‌ آدمی وجود دارد-از نهادهای اجتماعی و فرهنگی گرفته تا نهادهای سیاسی،از خانواده گرفته تا دین و دولت-همان‌ تحقق روح یا آگاهی مادی شده است. همان‌گونه که اسطوره یا افسانه،همان جهان‌بینی و طرح منطقی فرهنگهای کهن و آغازین برای تعبیین‌ رویدادهای گیتی و زندگی اجتماعی آنهاست و دین‌ مرحله‌ای پیشرفته‌تر از این تبیین به شمار می‌رود،حماسه‌ نیز همچون فلسفه تاریخ اقوام است که به جای‌ تدوین شدن از سوی یک فیلسوف،از سوی تمام جامعه به‌ شکل روایتها و افسانه‌ها،آیینه تمام‌نمای همان طرح‌ منطقی نمایش و تبیین تاریخ گذشته قوم و سکوی پرشی‌ برای چیرگی بر واقعیت تلخ موجود و دست یافتن به‌ مینوهای قوم در آینده است. از جمله:الف)فرسودگی و آشفتگی حکومت در پایان سلطنت ساسانیان و ضعف حکومت مرکزی و مطابق فلسفه تاریخ اوستایی،تنها از طریق نیک‌زیستن در این جهان و تکامل بخشیدن به آن است که‌ سرانجام تضاد میان گیتی و مینو، جهان مادی و معنوی از میان‌ برمی‌خیزد و گیتی و مینو یگانه‌ می‌شود و به سخن دیگر،بهشت‌ پدیدار می‌گردد. به جرأت می‌توان گفت که علت‌ پذیرش آسان اسلام از طرف‌ ایرانیان،شباهتهای بسیاری است ه‌ بین آیین زرتشت و دین اسلام وجود دارد که از جمله می‌توان به‌ یکتاپرستی،پیوند دین و ساست، فلسفه تاریخ مبتنی بر نبرد حق با باطل،اعتقاد به منجی بشریت،اعتقاد به پل صراط(پل چینوت)و...."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.