Skip to main content
فهرست مقالات

تدبر در قرآن و نهی از تفسیر به رأی

(3 صفحه - از 28 تا 30)

کلید واژه های ماشینی : قرآن، تفسیر، تدبر در قرآن، تفسیر به رأی، القرآن، خدا، روایات، فهم، ظواهر، فهم قرآن

خلاصه ماشینی:

"و مطالبی نظیر آنچه شیخ طوسی گفته است‌ ایشان هم بیان فرموده و بعد می‌افزاید: حضرت رسول(ص)فرمود:«هرگاه از من حدیثی شنیدید آن را عرضه کنید به‌ کتاب خدا اگر موافق بود آن را بپذیرید و اگر مخالف کتاب خدا بود آن را بزنید به سینه‌ دیوار»و این حدیث بیان می‌کند که کتاب خدا حجت است و مرجعی است برای تشخیص‌ حدیث صحیح از غیر صحیح،چگونه ممکن است کتاب خدا مرجعی برای تشخیص‌ حدیث صحیح از سقیم باشد درحالی‌که خود قرآن معنایش مفهوم نباشد،بنابراین دلایلی‌ که ذکر شد دلالت می‌کند بر اینکه حدیث«من فسر القرآن بر أیه فاصاب الحق فقد اخطأ» بر فرض صحیح بودن سند ظاهرش متروک است و باید حمل کنیم آن را بر اینکه«کسی‌ که قرآن را به رأی خود حمل کند و به شواهد الفاظ آن توجه نکند و عمل ننماید اگرچه حق‌ را دریابد هم به خطا رفته است‌51. سپس مرحود فیض کاشانی برای رفع این تناقض‌ می‌فرماید: مخفی نماند که روایات یا آیاتی که در مقدمه اول ذکر کردیم که در آنها امر شده به‌ تمسک به ریسمان قرآن و تعمق و تدبر در آیات و معانی آن و نیز حدیث عرضه کردن‌ احادیث به قرآن و حدیث«القرآن ذو وجوه فاحملوها علی أحسن الوجوه»و نیز حدیثی از حضرت علی علیه السلام که در ضمن آن نقل می‌کند که حضرت منع کردند از تفسیر قرآن مگر توسط کسانی که خداوند فهم قرآن را به آنان اعطا کرده باشد«الا أن یؤتی الله‌ عبدا فهما فی القرآن»."

صفحه:
از 28 تا 30