Skip to main content
فهرست مقالات

واژه ی فارسی میانه ی er «ایرانی»

نویسنده:

مترجم:

(12 صفحه - از 45 تا 56)

کلید واژه های ماشینی : کتیبه‌ای ، قریش ، ایرانی ، اوستایی ، آریایی ، Gnoli ، واژه‌ی فارسی ، فارسی میانه ، فروتنی ، فارسی باستان در کتیبه‌های هخامنشی

خلاصه ماشینی:

"در تأیید این استدلال برای کلمهء مذکور در سطر 24 تحریر فارسی میانهء کتیبه شاپور یکم در کعبهء زردشت و سطر 19 تحریر پهلوی اشکانی‌ آن،در میان سایر منابع موجود،تحریر یونانی کتیبه گواهی می‌دهد که در آن واژهء آمده که‌ (arian-)Aplav است‌7و کمتر از آن‌که صورت رونویسی‌شدهء آن باشد ترجمهء آن‌ است. ('ariane-) همچنین در غرب قسمت‌هایی از سرزمین ماد و پارس و در شمال بخش‌هایی‌ از سرزمین بلخ و سغد را شامل می‌شده است:24 (تصویرتصویرتصویر) به این ترتیب،براساس ادعاهای داریوش و خشیارشا مبنی بر اینکه از اصل و ریشهء arya- هستند،می‌توان به این نکتهء درخور توجه رسید که مادها در ابتدا خویش را "Aplol ('arioi-) می‌نامیده‌اند و این به معنی وجود وابستگی و ارتباط میان آیین اوستایی نزد مغان با هخامنشیان بوده است‌25و همچنین این فریضه که احتمالا خاندان هخامنشی اصل و ریشهء شرقی داشته‌اند،می‌باشد. n نیز صحت معنی آن به ثبوت‌ می‌رسد،اما به همان اندازه‌ای که ما ذیل کلمهء e?r در فارسی میانهء کتیبه‌ای معنی«شریف و نجیب»را می‌یابیم تا حدودی نیز معانی و ترجمه‌های قیاسی برای واژهء پهلوی کتابی e?r ('yl) در تعدادی از واژه‌نامه‌ها دیده شده است. در اثر مذکور38گفته شده است که‌ ایرانیان به دلیل تصحیف و اختلال در املای موجود در کلمات فرس و قریش-همان‌ نکته‌ای پیش از این والتر برونو هنینگ و مجتبی مینوی نیز متذکر شده‌اند-قریش نامیده‌ می‌شدند39که وجه تسمیه‌ای جعلی و نادرست است؛لذا در صدد برآمدند تا خود را به نام‌ دیگری بخوانند که بهتر از هرچیز دیگری معرف و بیان‌کنندهء خضوع و فرمانبرداری ایشان‌ در برابر سروران و اربابان باشد که در دست‌نوشته‌های پهلوی این نام نمی‌تواند چیز دیگری‌ غیر از e?r و e?rn."


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت)