Skip to main content
فهرست مقالات

سخن سردبیر: تاریخ شهری و موقعیت تاریخ های محلی در تاریخ نگاری ایرانی

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : تاریخ، شهری، ایران، مرکزیت، تاریخ‌نگاری، تاریخ محلی، حکومت، اشرافیت، تاریخ‌نگاری ایرانی، تاریخ ملی

خلاصه ماشینی:

"از آنجا که اموری‌ مانند تقویم،روابط خارجی،پول،زبان رسمی و در روزگاران اخیر قانون اساسی،مذهب‌ رسمی،دفاع خارجی،نیز پرچم ملی،تمبر،نشان ملی،سرود ملی و مواردی از این قبیل‌ همواره و در همه جا در اختیار حکومت مرکزی است لذا همواره تاریخ محلی نه تنها سطحی نازل‌تر که طبیعتا محدوده‌ای بسیار کوچکتر و کمتر دارد. برای آنکه نسبت ظریف و حساس تاریخ ملی و محلی روشن شود تا بتوانیم به‌ ویژگی خاص جهان ایرانی در این خصوص برسیم نگاهی گذرا به این نسبت به نحو تطبیقی در دیگر کشورهای جهان می‌افکنیم: در ژاپن که مرکب از جزایر بسیار است در عصر شوگون shoogan (قرون وسطای‌ ژاپن)هر واحد جغرافیایی-اداری به منزله امارتی بود که از آن میان یک امارت(شوگون) برتری یافته بود. آنچه تا اینجا آمد فقط اشاره‌ای کوتاه به شرایطی است که تا قبل از استقرار دولت‌های‌ جدید در اروپا وجود داشت و هدف فقط بیان چند نکته کلیدی در تاریخ این ملت‌ها در جهت تبیین موقعیت تاریخ محلی با تاریخ ملی بود. از این جهت تطبیقی این نتیجه را می‌توان گرفت که تا قبل از دولت نوین(مدرن)،بخصوص در شرایط فئودالی قرون وسطی‌ میان هر مرکزیتی با نواحی آن دو حالت وجود داشته است:یا تمایلی به محلی‌گرایی‌ (Localization) در مقابل مرکزیت مطرح بوده و یا محلی اندیشی‌ (parochialism) . چون بر این‌ها عواملی مانند عدالت،دیانت و امثال آن نیز افزوده شود به خوبی روشن خواهد شد که تاریخ محلی‌ (شهری)در گذشتهء تاریخی ما برآمده از یک روح جمعی ملی بوده نه اینکه شکل‌گیری‌ مرکزیت،چنانکه بعضی پنداشته‌اند با انحلال عناصر محلی در یک سازمان واحد بوجود آمده باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.