Skip to main content
فهرست مقالات

قانون کار

(5 صفحه - از 67 تا 71)

کلید واژه های ماشینی : کارگر، کارفرما، قانون، قرارداد کار، کار، ماده، قانون کار، قانون شوراهای اسلامی کار، شورای اسلامی کار، حقوق

خلاصه ماشینی:

"ماده 20-در هریک از موارد مذکور در مواد 15،16،17 و 19 چنانچه کارفرما پس از رفع حالت تعلیق از پذیرفتن کارگر خودداری کند،این عمل در حکم اخراج‌ غیرقانونی محسوب می‌شود و کارگر حق دارد ظرف مدت 30 روز به هیأت تشخیص، مراجعه نماید(در صورتی که‌ کارگر عذر موجه نداشته باشد) و هرگاه کارفرما نتواند ثابت کند که نپذیرفتن کارگر مستند به‌ دلایل موجه بوده است،به‌ تشخیص هیات مزبور مکلف‌ به بازگرداندن کارگر به کار و پرداخت حقوق یا مزد وی از تاریخ‌ مراجعه به کارگاه می‌باشد و اگر بتواند آن‌ را اثبات کند،به ازاء هر سال سابقه کار 45 روز آخرین مزد به وی پرداخت نماید. تبصره-چنانچه کارگر بدون عذر موجه حداکثر 30 روز پس از رفع حالیت‌ تعلیق،آمادگی خود را برای انجام کار به‌ کارفرما اعلام نکند و یا پس از مراجعه‌ و استنکاف کارفرما،به هیأت تشخیص‌ مراجعه ننماید،مستعفی شناخته می‌شود که در این صورت کارگر مشمول اخذ حق‌ سنوات به ازاء هر سال یک ماه آخرین‌ حقوق خواهد بود. تبصره-کارگری که استعفا می‌کند، موظف است یک ماه به کار خود ادامه‌ داده و بدوا استعفای خود را کتبا به‌ کارفرما اطلاع دهد و در صورتی که‌ حداکثر ظرف مدت 15 روز انصراف خود را کتبا به کارفرما اعلام نماید استعفای‌ وی منتفی تلقی می‌شود و کارگر موظف‌ است رونوشت استعفاء و انصراف از آن را به شورای اسلامی کارگاه و یا انجمن‌ صنفی و یا نماینده کارگران تحویل دهد. ماده 32-اگر خاتمه قرارداد کار در نتیجه کاهش تواناییهای جسمی و فکری‌ ناشی از کار کارگر باشد(بنابه تشخیص‌ کمیسیون پزشکی سازمان بهداشت و درمان منطقه با معرفی شورای اسلامی‌ کار و یا نمایندگان قانونی کارگر)کارفرما مکلف است به نسبت هر سال سابقه‌ خدمت،معادل دو ماه آخرین حقوق به‌ وی پرداخت نماید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.